Storythai

"ถ้าอยากรู้คุณค่าของการเรียนหนึ่งปี  เพียงแค่ถามนักเรียนที่สอบเอนทรานซ์ไม่ผ่าน
ถ้าอยากรู้คุณค่าของเวลาหนึ่งเดือน  เพียงแค่ถามมารดาที่คลอดบุตรก่อนกำหนด
ถ้าอยากรู้คุณค่าของเวลาหนึ่งอาทิตย์  เพียงแค่ถามบรรณาธิการของหนังสือรายสัปดาห์
ถ้าอยากรู้คุณค่าของเวลาหนึ่งชั่วโมง  เพียงแค่ถามบรรดาคู่รักที่รอคอยการพบกัน
ถ้าอยากรู้คุณค่าของเวลาหนึ่งนาที  เพียงแค่ถามคนที่พลาดขบวนรถไฟ
ถ้าอยากรู้คุณค่าของเวลาหนึ่งวินาที  เพียงแค่ถามผู้ที่รอดจากอุบัติเหตุอย่างไม่คาดฝัน
ถ้าอยากรู้คุณค่าของเวลาครึ่งวินาที  เพียงแค่ถามนักกีฬาโอลิมปิกเหรียญเงิน

เข็มนาฬิกา...ยังคงเดินต่อไปเรื่อย ๆ...
ดังนั้น...จงใช้เวลาที่ตนมีอยู่ทุก ๆ วินาทีอย่างคุ้มค่า

และ...จงทำวันนี้ให้เป็นของขวัญล้ำค่าที่สุดที่คุณมี

จาก  ยูกิ(คาเมะนาชิ คาซึยะ)  เรื่อง  ยูกิ (drama special TV24 Hours)"

ขึ้นต้นการอัพไดอารี่ซะรู้ซึ้งถึงคุณค่าของเวลาเลยนะคะ  อาจจะเพราะว่ายังคงเหลือความรู้สึกที่มีต่อเรื่อง ยูกิ หละมั้งคะ

ครั้งแรกที่รู้ว่ามีละครแนวเรื่องแบบนี้ออกมาก็อยากจะดูแล้วหละค่ะ  ไม่เกี่ยงนะที่คาเมะเป็นตัวแสดงนำ  ยู้ดูได้หละ  เพราะว่าชอบเนื้อเรื่อง  แล้วก็อ้อนให้น้องพลอยโหลดให้ยู้ดูหน่อย

น้องเค้าก็ใจดี  รับคำขอยู้

"ขอบคุณมากเลยค่ะ"

พอได้แผ่นมาก็อยากจะกลับมาดูแล้วหละ  วันที่ได้แผ่นคือวันศุกร์  แต่กว่าจะได้ดูก็ตั้งวันอาทิตย์  นานมาก ๆ ๆ ๆ  แล้วแบบว่า...น้องเค้าก็เตือนแล้วนะคะว่าขนาดแผ่นแรกเค้ายังร้องไห้เลย

แต่ยู้หรือจะสน...
ยิ่งทำให้อยากดูเข้าไปใหญ่

ตอนแรกนั่งดูก็แอบนินทาคาเมะกับน้องสาวไปเล็กน้อย  แต่พอไป ๆ มา ๆ น้องเกิดเบื่อเลยหนีไปเล่นเกม  ปล่อยให้ยู้นั่งร้องไห้ตาบวมอยู่หน้าจอทีวีคนเดียว

ไม่คิดเลยหละค่ะว่ายู้จะร้องไห้ได้สะอึกสะอื้นอย่างนี้

ก็ปกติเวลาดูหนังมันก็แค่น้ำตาไหลออกมาเฉย ๆ  แต่เรื่องนี้เล่นเอายู้สะอึกสะอื้นพูดไม่เป็นภาษาคนเลยหละค่ะ  แบบว่าน้ำตาไหลพราก ๆ ๆ ๆ  ไม่หยุดเลย  ตั้งแต่รู้ว่าคาเมะเป็นโรคจนกระทั่งตอนจบที่คาเมะตายนั่นหละค่ะ  ร้องไห้ไม่หยุดเลย

ส่วนคำพูดข้างบน...เป็นคำพูดของยูกิค่ะ

มันก็แค่ติดใจคำพูดนี้มาก ๆ  แล้วก็มานั่งคิด...อะไรนิดหน่อย

เอาเป็นว่า...ยังไงก็ลองไปหาเรื่องนี้ดูแล้วกันนะคะ

ป.ล.  เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงค่ะ >O< 

ต่อจากนี้ไป  ยู้จะทำให้ทุกวินาทีคุ้มค่าให้มากที่สุดค่ะ

-----

อาจจะไม่มีอารมณ์อัพไปเป็นเวลาอีกนานพอดู  เนื่องจากอะไรหลาย ๆ อย่างที่มันบ้า ๆ บอ ๆ  แน่นอนที่หนึ่งในเรื่องเหล่านั้นจะเป็นเรื่อง แฟนคลับทงบังชินกิ --*--

คิดถึงเพื่อน ๆ ของยู้ทุกคน
คิดถึงพลอย  เกท  เอ๋  เบนซ์  ยีน  นู๋  ภัทร  สิ  วิ  นัยนา
คิดถึงเพื่อน ๆ ม.6-8
คิดถึงแพร
คิดถึงพี
คิดถึงน้องแก้ว
คิดถึงน้องพลอย
คิดถึงเพื่อน ๆ เมน จินจุนโนะทุกคนค่ะ
คิดถึงเจ้หยก  พี่แม้ว(กลับมาจากจีนยัง?)  พี่ตาล  พี่น้อย  พี่กี้  เจ้กวา ค่ะ
คิดถึงโมโคะ
คิดถึงเท็ปเป
คิดถึงชางมินนี่ (ชะชะช่า)

สุดท้าย

คิดถึง TAguchi-Kun
[TA --> Taguchi + Akanishi]

คิดถึง Akanishi ที่สุด TT^TT