counter 4,324

ไปงานแนะแนวการศึกษา

เมื่อวันเสาร์ค่ะ ยู้ได้ไปศูนย์ประชุมแห่งชาติฯ มาค่ะ ที่นั่นมีนิทรรศการเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยหนะค่ะ ยู้ไปกับคุณแพรหละ...หลังจากที่แพรได้โทรมาหายู้เมื่อตอนวันศุกร์ และก็ชวนยู้ไป...แล้วยู้ก็ตอบตกลงไป

ตอนไปถึงนะคะ ก็แบบว่าเดินออกมาจากรถไฟใต้ดิน แล้วแบบว่ากำลังขึ้นบันไดเลื่อน ยู้ก็ขึ้นไปโดยที่ไม่มองคนอื่น ขึ้นไปได้สักพักก็มีคนมาแตะหลัง พอหันกลับไป...อ้าว! แพรนี่หว่า มาตอนไหนทำไมมองไม่เห็นวะ

"ยืนข้าง ๆ แกตั้งนานแล้ว...แกอะมองไม่เห็นเอง" คุณแพรเธอตอบมาอย่างนี้
"ก็แกตัวไม่สูงขึ้นนี่หว่า ฉันก็เลยมองไม่เห็น"
"แกเองก็ตาไม่โตขึ้นเหมือนกัน"

ฮ่า ๆ ๆ นี่เป็นแค่ประโยคทักทายค่ะ...ทักทายกันธรรมดา ๆ เท่านั้น

หลังจากนั้นก็เข้าไปในงานค่ะ อลังการงานสร้าง โอ้วแม่เจ้า!!! ทำไมมันมีมหาวิทยาลัยเยอะอย่างนี้วะเนี่ย คิดในใจว่าวันนี้ยู้จะเจอ มธ. หรือเปล่า? กะว่าจะเข้าไปหา มธ. อันดับแรกเลย แต่ว่าตาอันน้อย ๆ ของยู้ก็ไปเจอกับชื่อ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง แล้วยู้ก็จัดการลากบวกดึงมือแพรไปยังซุ้มนั้นทันที

หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ
หลักสูตรนี้มุ่งให้เป็นผู้มีความรู้ด้านภาษาจีนเป็นหลัก ตลอดจนมีความรู้ด้านบริหารธุรกิจและภาษาอังกฤษ
จำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตร (4 ปี) 133 หน่วยกิต
ค่าธรรมเนียมการศึกษาตลอดหลักสูตร ประมาณ 246,400 บาท
จำนวนรับ 200 คน

การรับเข้าศึกษา
1. ระบบรับตรง :: รักนักเรียนจากทั่วประเทศ โดยสมัครตรงกับทางมหาวิทยาลัย ประมาณเดือนสิงหาคม-ตุลาคม
2. ระบบโควตา ( 17 จังหวัดภาคเหนือ )
3. ระบบกลาง ( Admission )

แล้วหอพักนักศึกษาก็สวยมากกกกกกกกก...กกกกกก... สวยมากจริง ๆ ค่ะ น่าอยู่มาก ๆ เลยหละค่ะ ยู้อยากเข้าแล้วหละ ก็เลยหันไปบอกแพรพร้อมกับแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง

"แพร...เราไปสอบเข้าที่นี่กันเถอะนะ"
"ใช่ยู้! เราไปสอบเข้าที่นี่กัน"
"ไปอยู่กันสองคนเนอะ"
"อื้อ..."

เพราะฉะนั้นยู้จะต้องฟิต...ต้องอ่านหนังสือแล้ว แต่ว่า...ก็ยังไม่ได้อ่านสักทีหละค่ะ ( ทำข้อสอบเอนฯ ภาษาไทยได้ 50 คะแนนเอง )

แล้วก็เดินเข้าไปยังซุ้มต่าง ๆ จนมาสะดุดที่ซุ้มของ วาเซดะ...

วาเซดะ!! ยูยะ!!!

มันก็เป็นแค่ซุ้มของโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นวาเซดะหนะค่ะ แต่ชื่อนั้นช่างดึงดูดยู้กับแพรเหลือเกิน สองเท้า...ไม่สิ สี่เท้าของทั้งสองคนก็เดินเข้าไปยังซุ้มนั้นพร้อมกับรอยยิ้มของเจ้าหน้าที่ประจำซุ้ม คุณเจ้าหน้าที่ก็ถาม
"เคยเรียนภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"ไม่เคยค่ะ" ยู้ตอบไป ส่วนแพรหนะเหรอคะ...ได้แต่ยิ้มอย่างเดียว
"แล้วพอจะรู้เกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"นิดหน่อยค่ะ"

ก็คุยกันอีกนิดหน่อย คุณเจ้าหน้าที่ก็ถามว่า

"เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?"

O_o!!!

"เป็นเพื่อนกันค่ะ" ยู้ตอบด้วยอาการที่ยิ้มแหย ๆ...ส่วนคุณแพรก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ เหมือนกัน

ถ้ายู้กับแพรไม่ใช่เพื่อน แล้วจะเป็นอะไรกันหละคะ? อะไรกันแค่เดินจับมือกันนี่มันน่าแปลกตรงไหน...เมื่อออกจากซุ้มนั้นแล้วก็เดินซุบซิบกันสองคน

คนอื่นเค้าคิดว่าเราเป็นอะไรกันวะแพร?!

โดนถามอีกหลายซุ้มเลยค่ะ "เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?" -_-"

หลังจากนั้นยู้กับแพรก็เดินไปยังซุ้มของ มธ. เพื่อเอาโบรชัวร์ หลังจากที่ได้มาแล้วนั้น...ก็เดินไปหาที่นั่งพักกัน แล้วอยู่ดี ๆ คุณแพรเธอก็บอกว่า

"โบรชัวร์ของ มธ. ยังไม่ได้เลย"
"แล้วที่เมื่อกี้แกหยิบ นี่มันอะไร?" ยู้ชี้ไปที่สมุดเล็ก ๆ ในถุงของแพร
"เออหวะ...ลืม"

ฮ่า ๆ ๆ คุณแพรเธอมึนแล้วหละค่ะ

แล้วยู้ก็ได้เอาลิปมันจุนโนะที่ซื้อมานั้นให้แพรดู แพรเอามาดม ๆ ด้วยอะ ฮ่า ๆ ๆ กลิ่นมันแปลก ๆ เนอะ แล้วแพรก็บอกว่า
"ขอทาลิปมันนะ"
"เชิญ...ถ้าแกไม่คิดว่ามันจะเป็นการจูบทางอ้อมกับฉัน" ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ได้ผลค่ะ แพรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือมาแปะ ๆ ลิปมันแทน ฮ่า ๆ ๆ ๆ แกล้งแค่นี้ก็เชื่อด้วย อีกแป๊บนึงคุณแพรเธอก็ลากลับบ้านค่ะ...แล้วเดี๋ยวเสาร์หน้ายู้ก็จะไปเอาแผ่นพีวีจินจุนโนะจากคุณแพรอีก

edit... แม่คุณแพรเธอไม่ให้ไปเรียนที่ แม่ฟ้าหลวง แล้วหละค่ะ คุณแม่แพรบอกว่า มันไกลเกินไป... หงา~ ยู้ก็อดไปอยู่กับแพรหนะสิ แต่ไม่เป็นไร...จะลากแพรให้ไปเรียนที่เดียวกันให้ได้

ไฟต์โต้!!!! Yoo to Pair wa gambatte ikimashoi !!

คิดถึง เพื่อน ๆ 6-8
คิดถึง แพร
คิดถึง เป็ดพี
คิดถึง น้องแก้ว
คิดถึง เจ้หยก พี่แม้ว พี่กี้ พี่น้อย พี่ตาล พี่กวา ค่ะ
คิดถึง เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ ค่ะ
คิดถึง โมโคะคุง
คิดถึง แม่นาง
คิดถึง ชางมินนี่
คิดถึง อะกานิชิคุง

สุดท้าย...

คิดถึง TAguchi-kun

ไปงานแนะแนวการศึกษา

เมื่อวันเสาร์ค่ะ ยู้ได้ไปศูนย์ประชุมแห่งชาติฯ มาค่ะ ที่นั่นมีนิทรรศการเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยหนะค่ะ ยู้ไปกับคุณแพรหละ...หลังจากที่แพรได้โทรมาหายู้เมื่อตอนวันศุกร์ และก็ชวนยู้ไป...แล้วยู้ก็ตอบตกลงไป

ตอนไปถึงนะคะ ก็แบบว่าเดินออกมาจากรถไฟใต้ดิน แล้วแบบว่ากำลังขึ้นบันไดเลื่อน ยู้ก็ขึ้นไปโดยที่ไม่มองคนอื่น ขึ้นไปได้สักพักก็มีคนมาแตะหลัง พอหันกลับไป...อ้าว! แพรนี่หว่า มาตอนไหนทำไมมองไม่เห็นวะ

"ยืนข้าง ๆ แกตั้งนานแล้ว...แกอะมองไม่เห็นเอง" คุณแพรเธอตอบมาอย่างนี้
"ก็แกตัวไม่สูงขึ้นนี่หว่า ฉันก็เลยมองไม่เห็น"
"แกเองก็ตาไม่โตขึ้นเหมือนกัน"

ฮ่า ๆ ๆ นี่เป็นแค่ประโยคทักทายค่ะ...ทักทายกันธรรมดา ๆ เท่านั้น

หลังจากนั้นก็เข้าไปในงานค่ะ อลังการงานสร้าง โอ้วแม่เจ้า!!! ทำไมมันมีมหาวิทยาลัยเยอะอย่างนี้วะเนี่ย คิดในใจว่าวันนี้ยู้จะเจอ มธ. หรือเปล่า? กะว่าจะเข้าไปหา มธ. อันดับแรกเลย แต่ว่าตาอันน้อย ๆ ของยู้ก็ไปเจอกับชื่อ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง แล้วยู้ก็จัดการลากบวกดึงมือแพรไปยังซุ้มนั้นทันที

หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ
หลักสูตรนี้มุ่งให้เป็นผู้มีความรู้ด้านภาษาจีนเป็นหลัก ตลอดจนมีความรู้ด้านบริหารธุรกิจและภาษาอังกฤษ
จำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตร (4 ปี) 133 หน่วยกิต
ค่าธรรมเนียมการศึกษาตลอดหลักสูตร ประมาณ 246,400 บาท
จำนวนรับ 200 คน

การรับเข้าศึกษา
1. ระบบรับตรง :: รักนักเรียนจากทั่วประเทศ โดยสมัครตรงกับทางมหาวิทยาลัย ประมาณเดือนสิงหาคม-ตุลาคม
2. ระบบโควตา ( 17 จังหวัดภาคเหนือ )
3. ระบบกลาง ( Admission )

แล้วหอพักนักศึกษาก็สวยมากกกกกกกกก...กกกกกก... สวยมากจริง ๆ ค่ะ น่าอยู่มาก ๆ เลยหละค่ะ ยู้อยากเข้าแล้วหละ ก็เลยหันไปบอกแพรพร้อมกับแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง

"แพร...เราไปสอบเข้าที่นี่กันเถอะนะ"
"ใช่ยู้! เราไปสอบเข้าที่นี่กัน"
"ไปอยู่กันสองคนเนอะ"
"อื้อ..."

เพราะฉะนั้นยู้จะต้องฟิต...ต้องอ่านหนังสือแล้ว แต่ว่า...ก็ยังไม่ได้อ่านสักทีหละค่ะ ( ทำข้อสอบเอนฯ ภาษาไทยได้ 50 คะแนนเอง )

แล้วก็เดินเข้าไปยังซุ้มต่าง ๆ จนมาสะดุดที่ซุ้มของ วาเซดะ...

วาเซดะ!! ยูยะ!!!

มันก็เป็นแค่ซุ้มของโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นวาเซดะหนะค่ะ แต่ชื่อนั้นช่างดึงดูดยู้กับแพรเหลือเกิน สองเท้า...ไม่สิ สี่เท้าของทั้งสองคนก็เดินเข้าไปยังซุ้มนั้นพร้อมกับรอยยิ้มของเจ้าหน้าที่ประจำซุ้ม คุณเจ้าหน้าที่ก็ถาม
"เคยเรียนภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"ไม่เคยค่ะ" ยู้ตอบไป ส่วนแพรหนะเหรอคะ...ได้แต่ยิ้มอย่างเดียว
"แล้วพอจะรู้เกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"นิดหน่อยค่ะ"

ก็คุยกันอีกนิดหน่อย คุณเจ้าหน้าที่ก็ถามว่า

"เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?"

O_o!!!

"เป็นเพื่อนกันค่ะ" ยู้ตอบด้วยอาการที่ยิ้มแหย ๆ...ส่วนคุณแพรก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ เหมือนกัน

ถ้ายู้กับแพรไม่ใช่เพื่อน แล้วจะเป็นอะไรกันหละคะ? อะไรกันแค่เดินจับมือกันนี่มันน่าแปลกตรงไหน...เมื่อออกจากซุ้มนั้นแล้วก็เดินซุบซิบกันสองคน

คนอื่นเค้าคิดว่าเราเป็นอะไรกันวะแพร?!

โดนถามอีกหลายซุ้มเลยค่ะ "เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?" -_-"

หลังจากนั้นยู้กับแพรก็เดินไปยังซุ้มของ มธ. เพื่อเอาโบรชัวร์ หลังจากที่ได้มาแล้วนั้น...ก็เดินไปหาที่นั่งพักกัน แล้วอยู่ดี ๆ คุณแพรเธอก็บอกว่า

"โบรชัวร์ของ มธ. ยังไม่ได้เลย"
"แล้วที่เมื่อกี้แกหยิบ นี่มันอะไร?" ยู้ชี้ไปที่สมุดเล็ก ๆ ในถุงของแพร
"เออหวะ...ลืม"

ฮ่า ๆ ๆ คุณแพรเธอมึนแล้วหละค่ะ

แล้วยู้ก็ได้เอาลิปมันจุนโนะที่ซื้อมานั้นให้แพรดู แพรเอามาดม ๆ ด้วยอะ ฮ่า ๆ ๆ กลิ่นมันแปลก ๆ เนอะ แล้วแพรก็บอกว่า
"ขอทาลิปมันนะ"
"เชิญ...ถ้าแกไม่คิดว่ามันจะเป็นการจูบทางอ้อมกับฉัน" ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ได้ผลค่ะ แพรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือมาแปะ ๆ ลิปมันแทน ฮ่า ๆ ๆ ๆ แกล้งแค่นี้ก็เชื่อด้วย อีกแป๊บนึงคุณแพรเธอก็ลากลับบ้านค่ะ...แล้วเดี๋ยวเสาร์หน้ายู้ก็จะไปเอาแผ่นพีวีจินจุนโนะจากคุณแพรอีก

edit... แม่คุณแพรเธอไม่ให้ไปเรียนที่ แม่ฟ้าหลวง แล้วหละค่ะ คุณแม่แพรบอกว่า มันไกลเกินไป... หงา~ ยู้ก็อดไปอยู่กับแพรหนะสิ แต่ไม่เป็นไร...จะลากแพรให้ไปเรียนที่เดียวกันให้ได้

ไฟต์โต้!!!! Yoo to Pair wa gambatte ikimashoi !!

คิดถึง เพื่อน ๆ 6-8
คิดถึง แพร
คิดถึง เป็ดพี
คิดถึง น้องแก้ว
คิดถึง เจ้หยก พี่แม้ว พี่กี้ พี่น้อย พี่ตาล พี่กวา ค่ะ
คิดถึง เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ ค่ะ
คิดถึง โมโคะคุง
คิดถึง แม่นาง
คิดถึง ชางมินนี่
คิดถึง อะกานิชิคุง

สุดท้าย...

คิดถึง TAguchi-kun

ไข้ขึ้น...

ค่อก  ค่อก  แค่ก  แค่ก  ค่อก  แค่ก  ค่อก  แค่ก...ไข้ขึ้นค่ะ  ไม่รู้ว่าเท่าไร...แต่ตอนนี้ทั้งหนาว  ปวดแขน  ปวดขา  ปวดหัว  ปวดตามร่างกาย  ครั่นเนื้อครั่นตัว  ตัวร้อนมาก ๆ ค่ะ...

ไอมาก ๆ ก็อยากจะแหวะ...อยากแหวะมาก ๆ ค่ะ  ง่า~  ยู้ไม่ไหวแล้น~~~

แต่เมื่อวานได้แต่ไอค่อกแค่ก  เริ่มไอตอนไหนก็ไม่รู้  แต่รู้ตัวอีกทีก็ไอเสียแล้ว  กลับบ้านก็ง่วงนอน  แต่ก็ต้องนั่งทำงานให้เสร็จก่อน  กินยาแก้ไอเข้าไป  กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบจะสี่ทุ่ม  ทั้งที่ล้มตัวลงนอนตอนประมาณสามทุ่มครึ่ง  นอนพลิกไปพลิกมาก็ค่อย ๆ ผลอยหลับไป...

พอตื่นขึ้นมา...ต้องมาโรงเรียน   ไม่อยากมาเรียนเลย  แต่ว่าถ้าบอกป๊าว่า... "ป๊าเป็นไข้ไม่เรียนนะ"

ป๊าก็ต้องถีบส่งไปเรียนอยู่ดี 

ก่อนออกจากบ้านก็เลยนั่งอ่านฟิคเรื่องหนึ่งก่อน (ขนาดเป็นหวัด)  เอาน่า~  ยู้ห่างหายจากการอ่านฟิคมาจะสองอาทิตย์อยู่แล้ว  ใกล้ตายอย่างสมบูรณ์แล้วหละค่ะ...

................
................

หนาวค่ะ  ห้องคอมเปิดแอร์  หนาวจะตายอยู่แล้ว  เมื่อกี้เรียนคาบจีนแค่พัดลมอยู่ใกล้ ๆ หัวก็หนาวแย่แล้ว


- - -


ตอนนี้ห้องยู้กำลังเล่นบัดดี้จดหมายอยู่  คือเขียนแต่จดหมายให้  ไม่มีการซื้อขนมหรืออะไรทั้งสิ้น  แต่คนที่ยู้ได้เป็นบัดดี้หนะ  ทำให้คิดหนักเลยหละ  จะว่าสนิทก็ใช่นะ  แต่ไม่รู้จะเขียนยังไงให้เค้าดี...เขียนยากน๊า~~~

แล้วใครได้เป็นบัดดี้ยู้กันหละเนี่ย?


ป.ล. เป็ด  แกหายปวดหัวยังวะ?  ฉันยังปวดอยู่เลยอะ...



คิดถึง ทุกคน ค่ะ

ไปงานแนะแนวการศึกษา

เมื่อวันเสาร์ค่ะ ยู้ได้ไปศูนย์ประชุมแห่งชาติฯ มาค่ะ ที่นั่นมีนิทรรศการเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยหนะค่ะ ยู้ไปกับคุณแพรหละ...หลังจากที่แพรได้โทรมาหายู้เมื่อตอนวันศุกร์ และก็ชวนยู้ไป...แล้วยู้ก็ตอบตกลงไป

ตอนไปถึงนะคะ ก็แบบว่าเดินออกมาจากรถไฟใต้ดิน แล้วแบบว่ากำลังขึ้นบันไดเลื่อน ยู้ก็ขึ้นไปโดยที่ไม่มองคนอื่น ขึ้นไปได้สักพักก็มีคนมาแตะหลัง พอหันกลับไป...อ้าว! แพรนี่หว่า มาตอนไหนทำไมมองไม่เห็นวะ

"ยืนข้าง ๆ แกตั้งนานแล้ว...แกอะมองไม่เห็นเอง" คุณแพรเธอตอบมาอย่างนี้
"ก็แกตัวไม่สูงขึ้นนี่หว่า ฉันก็เลยมองไม่เห็น"
"แกเองก็ตาไม่โตขึ้นเหมือนกัน"

ฮ่า ๆ ๆ นี่เป็นแค่ประโยคทักทายค่ะ...ทักทายกันธรรมดา ๆ เท่านั้น

หลังจากนั้นก็เข้าไปในงานค่ะ อลังการงานสร้าง โอ้วแม่เจ้า!!! ทำไมมันมีมหาวิทยาลัยเยอะอย่างนี้วะเนี่ย คิดในใจว่าวันนี้ยู้จะเจอ มธ. หรือเปล่า? กะว่าจะเข้าไปหา มธ. อันดับแรกเลย แต่ว่าตาอันน้อย ๆ ของยู้ก็ไปเจอกับชื่อ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง แล้วยู้ก็จัดการลากบวกดึงมือแพรไปยังซุ้มนั้นทันที

หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ
หลักสูตรนี้มุ่งให้เป็นผู้มีความรู้ด้านภาษาจีนเป็นหลัก ตลอดจนมีความรู้ด้านบริหารธุรกิจและภาษาอังกฤษ
จำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตร (4 ปี) 133 หน่วยกิต
ค่าธรรมเนียมการศึกษาตลอดหลักสูตร ประมาณ 246,400 บาท
จำนวนรับ 200 คน

การรับเข้าศึกษา
1. ระบบรับตรง :: รักนักเรียนจากทั่วประเทศ โดยสมัครตรงกับทางมหาวิทยาลัย ประมาณเดือนสิงหาคม-ตุลาคม
2. ระบบโควตา ( 17 จังหวัดภาคเหนือ )
3. ระบบกลาง ( Admission )

แล้วหอพักนักศึกษาก็สวยมากกกกกกกกก...กกกกกก... สวยมากจริง ๆ ค่ะ น่าอยู่มาก ๆ เลยหละค่ะ ยู้อยากเข้าแล้วหละ ก็เลยหันไปบอกแพรพร้อมกับแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง

"แพร...เราไปสอบเข้าที่นี่กันเถอะนะ"
"ใช่ยู้! เราไปสอบเข้าที่นี่กัน"
"ไปอยู่กันสองคนเนอะ"
"อื้อ..."

เพราะฉะนั้นยู้จะต้องฟิต...ต้องอ่านหนังสือแล้ว แต่ว่า...ก็ยังไม่ได้อ่านสักทีหละค่ะ ( ทำข้อสอบเอนฯ ภาษาไทยได้ 50 คะแนนเอง )

แล้วก็เดินเข้าไปยังซุ้มต่าง ๆ จนมาสะดุดที่ซุ้มของ วาเซดะ...

วาเซดะ!! ยูยะ!!!

มันก็เป็นแค่ซุ้มของโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นวาเซดะหนะค่ะ แต่ชื่อนั้นช่างดึงดูดยู้กับแพรเหลือเกิน สองเท้า...ไม่สิ สี่เท้าของทั้งสองคนก็เดินเข้าไปยังซุ้มนั้นพร้อมกับรอยยิ้มของเจ้าหน้าที่ประจำซุ้ม คุณเจ้าหน้าที่ก็ถาม
"เคยเรียนภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"ไม่เคยค่ะ" ยู้ตอบไป ส่วนแพรหนะเหรอคะ...ได้แต่ยิ้มอย่างเดียว
"แล้วพอจะรู้เกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"นิดหน่อยค่ะ"

ก็คุยกันอีกนิดหน่อย คุณเจ้าหน้าที่ก็ถามว่า

"เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?"

O_o!!!

"เป็นเพื่อนกันค่ะ" ยู้ตอบด้วยอาการที่ยิ้มแหย ๆ...ส่วนคุณแพรก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ เหมือนกัน

ถ้ายู้กับแพรไม่ใช่เพื่อน แล้วจะเป็นอะไรกันหละคะ? อะไรกันแค่เดินจับมือกันนี่มันน่าแปลกตรงไหน...เมื่อออกจากซุ้มนั้นแล้วก็เดินซุบซิบกันสองคน

คนอื่นเค้าคิดว่าเราเป็นอะไรกันวะแพร?!

โดนถามอีกหลายซุ้มเลยค่ะ "เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?" -_-"

หลังจากนั้นยู้กับแพรก็เดินไปยังซุ้มของ มธ. เพื่อเอาโบรชัวร์ หลังจากที่ได้มาแล้วนั้น...ก็เดินไปหาที่นั่งพักกัน แล้วอยู่ดี ๆ คุณแพรเธอก็บอกว่า

"โบรชัวร์ของ มธ. ยังไม่ได้เลย"
"แล้วที่เมื่อกี้แกหยิบ นี่มันอะไร?" ยู้ชี้ไปที่สมุดเล็ก ๆ ในถุงของแพร
"เออหวะ...ลืม"

ฮ่า ๆ ๆ คุณแพรเธอมึนแล้วหละค่ะ

แล้วยู้ก็ได้เอาลิปมันจุนโนะที่ซื้อมานั้นให้แพรดู แพรเอามาดม ๆ ด้วยอะ ฮ่า ๆ ๆ กลิ่นมันแปลก ๆ เนอะ แล้วแพรก็บอกว่า
"ขอทาลิปมันนะ"
"เชิญ...ถ้าแกไม่คิดว่ามันจะเป็นการจูบทางอ้อมกับฉัน" ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ได้ผลค่ะ แพรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือมาแปะ ๆ ลิปมันแทน ฮ่า ๆ ๆ ๆ แกล้งแค่นี้ก็เชื่อด้วย อีกแป๊บนึงคุณแพรเธอก็ลากลับบ้านค่ะ...แล้วเดี๋ยวเสาร์หน้ายู้ก็จะไปเอาแผ่นพีวีจินจุนโนะจากคุณแพรอีก

edit... แม่คุณแพรเธอไม่ให้ไปเรียนที่ แม่ฟ้าหลวง แล้วหละค่ะ คุณแม่แพรบอกว่า มันไกลเกินไป... หงา~ ยู้ก็อดไปอยู่กับแพรหนะสิ แต่ไม่เป็นไร...จะลากแพรให้ไปเรียนที่เดียวกันให้ได้

ไฟต์โต้!!!! Yoo to Pair wa gambatte ikimashoi !!

คิดถึง เพื่อน ๆ 6-8
คิดถึง แพร
คิดถึง เป็ดพี
คิดถึง น้องแก้ว
คิดถึง เจ้หยก พี่แม้ว พี่กี้ พี่น้อย พี่ตาล พี่กวา ค่ะ
คิดถึง เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ ค่ะ
คิดถึง โมโคะคุง
คิดถึง แม่นาง
คิดถึง ชางมินนี่
คิดถึง อะกานิชิคุง

สุดท้าย...

คิดถึง TAguchi-kun

ไข้ขึ้น...

ค่อก  ค่อก  แค่ก  แค่ก  ค่อก  แค่ก  ค่อก  แค่ก...ไข้ขึ้นค่ะ  ไม่รู้ว่าเท่าไร...แต่ตอนนี้ทั้งหนาว  ปวดแขน  ปวดขา  ปวดหัว  ปวดตามร่างกาย  ครั่นเนื้อครั่นตัว  ตัวร้อนมาก ๆ ค่ะ...

ไอมาก ๆ ก็อยากจะแหวะ...อยากแหวะมาก ๆ ค่ะ  ง่า~  ยู้ไม่ไหวแล้น~~~

แต่เมื่อวานได้แต่ไอค่อกแค่ก  เริ่มไอตอนไหนก็ไม่รู้  แต่รู้ตัวอีกทีก็ไอเสียแล้ว  กลับบ้านก็ง่วงนอน  แต่ก็ต้องนั่งทำงานให้เสร็จก่อน  กินยาแก้ไอเข้าไป  กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบจะสี่ทุ่ม  ทั้งที่ล้มตัวลงนอนตอนประมาณสามทุ่มครึ่ง  นอนพลิกไปพลิกมาก็ค่อย ๆ ผลอยหลับไป...

พอตื่นขึ้นมา...ต้องมาโรงเรียน   ไม่อยากมาเรียนเลย  แต่ว่าถ้าบอกป๊าว่า... "ป๊าเป็นไข้ไม่เรียนนะ"

ป๊าก็ต้องถีบส่งไปเรียนอยู่ดี 

ก่อนออกจากบ้านก็เลยนั่งอ่านฟิคเรื่องหนึ่งก่อน (ขนาดเป็นหวัด)  เอาน่า~  ยู้ห่างหายจากการอ่านฟิคมาจะสองอาทิตย์อยู่แล้ว  ใกล้ตายอย่างสมบูรณ์แล้วหละค่ะ...

................
................

หนาวค่ะ  ห้องคอมเปิดแอร์  หนาวจะตายอยู่แล้ว  เมื่อกี้เรียนคาบจีนแค่พัดลมอยู่ใกล้ ๆ หัวก็หนาวแย่แล้ว


- - -


ตอนนี้ห้องยู้กำลังเล่นบัดดี้จดหมายอยู่  คือเขียนแต่จดหมายให้  ไม่มีการซื้อขนมหรืออะไรทั้งสิ้น  แต่คนที่ยู้ได้เป็นบัดดี้หนะ  ทำให้คิดหนักเลยหละ  จะว่าสนิทก็ใช่นะ  แต่ไม่รู้จะเขียนยังไงให้เค้าดี...เขียนยากน๊า~~~

แล้วใครได้เป็นบัดดี้ยู้กันหละเนี่ย?


ป.ล. เป็ด  แกหายปวดหัวยังวะ?  ฉันยังปวดอยู่เลยอะ...



คิดถึง ทุกคน ค่ะ

ฝันดี๊ ฝันดี

เมื่อวัน...ไหนสักวันนั่นหละค่ะ  ฝันดี๊  ฝันดี...ฝันว่าเข้าไปในห้อง ๆ หนึ่ง  ข้างในห้องหนะมีคัตตุนอยู่กันทั้งวงเลยหละ  ข้างในห้องนั้นก็เป็นห้องที่มีไฟสีส้ม ๆ แล้วก็คัตตุนอยู่กระจัดกระจายไป  แต่มีจินกับจุนโนะหนะนั่งอยู่ด้วยกันสองคนค่ะ  แล้วสักพักหนึ่ง...เพลง CARE ก็ขึ้น

ยู้ทำหน้าตาตื่น  แบบว่าเพลง CARE ยู้ชอบ!!!

แล้วพอขึ้นท่อนที่จินร้องหนะค่ะ  ท่อนแรกเลย  จินก็ค่อย ๆ ก้มหน้าลงไปหาจุนโนะ  แค่ก้มลงไปหอมแก้มเบา ๆ หนะค่ะ...จุนโนะก็หลับตาปี๋เลยนะ  หลับแบบว่าเหมือนเด็กน้อยที่กำลังถูกผู้ใหญ่แกล้งหนะค่ะ  พอจินหอมแก้มเสร็จนะคะ  ก็จ้องจุนโนะด้วยสายตาเกินบรรยาย  แบบว่า.........อธิบายไม่ออกเลยอะค่ะ 

แล้วหลังจากนั้น...จินคุงก็ค่อย ๆ ผลักจุนโนะลงกับพื้นแล้วก็  บลา บลา บลา....

แล้วก็ตื่นค่ะ  ฮ่า ๆ ๆ ๆ

.
.
.
.


พักนี้เหมือนกับว่ายู้จะส่งเมสเสจหาคุณเป็ดบ๊อยบ่อยหละ...(ฮ่า ๆ ๆ)  ก็ดีแทคมันไม่เก็บเงินยู้สักที  มันก็ทำให้ยู้ส่งเพลิน  เพราะว่าส่งไปแล้วฝั่งยู้ไม่เสียเงิน  แต่ฝั่งคุณพีเธอเสียเงินทั้งรับและส่ง  เกรงใจนะคะเนี่ย(ฮ่า ๆ ๆ)  ส่งไปมาสองสามวันนี้ก็ปาเข้าไปยี่สิบกว่าเมจเสจแล้วหละค่ะ


เพื่อน ๆ บอกว่า  "ระวังนะยู้...มันจะมาเก็บเงินเอาปลายเดือน"


แต่ยู้ใช้เป็นบัตรเติมเงิน  มันจะมาเก็บเงินยู้ตอนปลายเดือนได้ยังไงคะ?  จริงมั้ย?


แต่เพื่อน ๆ ก็ยังไม่วาย  "นั่นหละ...ระวังนะเว่ย  พอเติมเงินปุ๊บมันจะหักปั๊บ"


"แต่...ถ้ามันหัก  ก็น่าจะหักไปเลยหลังจากที่ส่งนี่นา"
"ก็เป็นแบบ calling melody ไง  ครบเดือนปุ๊บหักเลยสามสิบบาท  แต่ของยู้ก็จะแพงกว่าไง"


ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็ยอมจ่ายค่ะ...ฮ่า ๆ ๆ ๆ  เพื่อคุณเป็ดเลยนะคะเนี่ย


.
.
.
.


ตอนนี้กำลังถูกหม่าม๊ารบเร้าให้ไปเรียนคณิต  หลังจากที่ทะเลาะกันมาพักใหญ่ ๆ หม่าม๊าก็พยายามที่จะให้ยู้เรียนคณิตจริง ๆ  คราวนี้ยู้ก็เลยต้องตามใจคุณแม่ท่าน  เรียนก็ได้ว๊า~  แถมเวลาที่เรียนนะคะ...เป็นตอนหลังจากที่ยู้เรียนจีนเสร็จ ซึ่งมันก็เท่ากับว่า...วันเสาร์ยู้ไม่ว่างเลยทั้งวัน  ทั้ง ๆ ที่มันเคยว่าง...แล้วก็เท่ากับว่า  วันเสาร์ยู้เรียน 3 วิชา


ตายโดยไม่ต้องฟื้นเลยหละ


แต่บอกป๊าไปแล้วว่า..  "ถ้าเป็ดกลับมาจะไม่เรียนคณิตวันหนึ่งนะ"


"ไปบอกม๊าก่อน"


ซึ่งป่านนี้ยู้ก็ยังไม่ได้ไปบอกม๊าเลย...ไว้ให้ใกล้ ๆ ก่อนแล้วจะบอก (ฮ่า ๆ ๆ ๆ)


.
.
.
.


เมื่อวันอาทิตย์ค่ะ  ยู้กำลังดูเกอิชาอยู่  คุณแพรเธอก็โทรศัพท์มาค่ะพร้อมกับถามว่า


"ยู้  เพลงโนมาตามาตาที่จินคุงจิ้มแก้มจุนโนะมันโชเนนไหน?"
"โชเนน 54"


ตอบกลับไปโดยไม่ต้องคิด...เพราะว่ายู้โคตรชอบโชเนนแผ่นนั้น  จิ้มแก้มจิ้มแก้ม  น่ารักจะตายไป  จุนโนะก็ยิ้มกว้างมาก ๆ ตานี่หยียิ่งกว่าเดิมอีก(ฮ่า ๆ ๆ)


"แหม!  รู้ดีจริงน๊า~"
"อ๊ะ!  โชเนนที่มีจินจุนโนะหนิดหนมกันหนะ  ยู้รู้หมดหละน๊า~"


ก็นั่งไล่โชเนนกับคุณน้องที่รักเลยนี่คะว่าโชเนนแผ่นไหนมีจินจุนโนะบ้าง  นั่งดูมันทีละแผ่นเนี่ยหละ...ดูเสร็จก็จดเอาไว้เป็นลิสต์ว่าแผ่นไหนที่มี  แล้วจินกับจุนโนะเป็นยังไง...แม้จะมีน้อย  แต่ก็มีหละนะ...


สอบถามคุณแพรว่าเธอเอาไปทำอะไรก็ได้ความว่า  พี่สาวคนหนึ่ง(?)(ฮ่า ๆ ๆ)ได้ถามเอาไว้...แล้วคุณแพรเธอก็จำไม่ได้เลยถามยู้แทน  แม่นแล้ว...ยู้เป็นแฟนพันธุ์แท้จินจุนโนะเลยนะ


คุณแพร...โหลดพีวีเสร็จแล้วไรท์มาให้ยู้บ้างนะคะ (ฮ่า ๆ ๆ)



ป.ล.  ตอนนี้เข่าทั้งสองข้างเขียวช้ำ  เพราะยู้หกล้มเข่ากระแทกกับพื้นกระเบื้อง  และมันก็เป็นความผิดของยู้เอง
ป.ล.2  วันหยุดสี่วัน...นิดเดียวเองอะ  ขอหยุดสักอาทิตย์หนึ่งได้มั้ยคะ? (ฮ่า ๆ ๆ)


 


คิดถึง  พลอย  เกท  เอ๋   เบนซ์  วิ  นู๋  ภัทร  สิ   ยีน  วุ้น  แนน 
คิดถึง  เพื่อน ๆ ห้องแปด
คิดถึง  เพื่อน ๆ ที่ ซคค. นะ
คิดถึง  พี่สาว
คิดถึง  เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ(จตุจักร)
คิดถึง  เจ้หยก  พี่แม้ว  พี่ตาล  พี่น้อย  พี่กี้  พี่กวา ค่ะ
คิดถึง  เป็ดพี
คิดถึง  แพร
คิดถึง  ลูกแก้ว
คิดถึง  โมโคะ
คิดถึง  แม่นาง
คิดถึง  ชางมินนี่ (ชะ ชะ ช่า!!)



สุดท้าย...


คิดถึง  TAguchi-kun!!!

ไปงานแนะแนวการศึกษา

เมื่อวันเสาร์ค่ะ ยู้ได้ไปศูนย์ประชุมแห่งชาติฯ มาค่ะ ที่นั่นมีนิทรรศการเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยหนะค่ะ ยู้ไปกับคุณแพรหละ...หลังจากที่แพรได้โทรมาหายู้เมื่อตอนวันศุกร์ และก็ชวนยู้ไป...แล้วยู้ก็ตอบตกลงไป

ตอนไปถึงนะคะ ก็แบบว่าเดินออกมาจากรถไฟใต้ดิน แล้วแบบว่ากำลังขึ้นบันไดเลื่อน ยู้ก็ขึ้นไปโดยที่ไม่มองคนอื่น ขึ้นไปได้สักพักก็มีคนมาแตะหลัง พอหันกลับไป...อ้าว! แพรนี่หว่า มาตอนไหนทำไมมองไม่เห็นวะ

"ยืนข้าง ๆ แกตั้งนานแล้ว...แกอะมองไม่เห็นเอง" คุณแพรเธอตอบมาอย่างนี้
"ก็แกตัวไม่สูงขึ้นนี่หว่า ฉันก็เลยมองไม่เห็น"
"แกเองก็ตาไม่โตขึ้นเหมือนกัน"

ฮ่า ๆ ๆ นี่เป็นแค่ประโยคทักทายค่ะ...ทักทายกันธรรมดา ๆ เท่านั้น

หลังจากนั้นก็เข้าไปในงานค่ะ อลังการงานสร้าง โอ้วแม่เจ้า!!! ทำไมมันมีมหาวิทยาลัยเยอะอย่างนี้วะเนี่ย คิดในใจว่าวันนี้ยู้จะเจอ มธ. หรือเปล่า? กะว่าจะเข้าไปหา มธ. อันดับแรกเลย แต่ว่าตาอันน้อย ๆ ของยู้ก็ไปเจอกับชื่อ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง แล้วยู้ก็จัดการลากบวกดึงมือแพรไปยังซุ้มนั้นทันที

หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ
หลักสูตรนี้มุ่งให้เป็นผู้มีความรู้ด้านภาษาจีนเป็นหลัก ตลอดจนมีความรู้ด้านบริหารธุรกิจและภาษาอังกฤษ
จำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตร (4 ปี) 133 หน่วยกิต
ค่าธรรมเนียมการศึกษาตลอดหลักสูตร ประมาณ 246,400 บาท
จำนวนรับ 200 คน

การรับเข้าศึกษา
1. ระบบรับตรง :: รักนักเรียนจากทั่วประเทศ โดยสมัครตรงกับทางมหาวิทยาลัย ประมาณเดือนสิงหาคม-ตุลาคม
2. ระบบโควตา ( 17 จังหวัดภาคเหนือ )
3. ระบบกลาง ( Admission )

แล้วหอพักนักศึกษาก็สวยมากกกกกกกกก...กกกกกก... สวยมากจริง ๆ ค่ะ น่าอยู่มาก ๆ เลยหละค่ะ ยู้อยากเข้าแล้วหละ ก็เลยหันไปบอกแพรพร้อมกับแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง

"แพร...เราไปสอบเข้าที่นี่กันเถอะนะ"
"ใช่ยู้! เราไปสอบเข้าที่นี่กัน"
"ไปอยู่กันสองคนเนอะ"
"อื้อ..."

เพราะฉะนั้นยู้จะต้องฟิต...ต้องอ่านหนังสือแล้ว แต่ว่า...ก็ยังไม่ได้อ่านสักทีหละค่ะ ( ทำข้อสอบเอนฯ ภาษาไทยได้ 50 คะแนนเอง )

แล้วก็เดินเข้าไปยังซุ้มต่าง ๆ จนมาสะดุดที่ซุ้มของ วาเซดะ...

วาเซดะ!! ยูยะ!!!

มันก็เป็นแค่ซุ้มของโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นวาเซดะหนะค่ะ แต่ชื่อนั้นช่างดึงดูดยู้กับแพรเหลือเกิน สองเท้า...ไม่สิ สี่เท้าของทั้งสองคนก็เดินเข้าไปยังซุ้มนั้นพร้อมกับรอยยิ้มของเจ้าหน้าที่ประจำซุ้ม คุณเจ้าหน้าที่ก็ถาม
"เคยเรียนภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"ไม่เคยค่ะ" ยู้ตอบไป ส่วนแพรหนะเหรอคะ...ได้แต่ยิ้มอย่างเดียว
"แล้วพอจะรู้เกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"นิดหน่อยค่ะ"

ก็คุยกันอีกนิดหน่อย คุณเจ้าหน้าที่ก็ถามว่า

"เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?"

O_o!!!

"เป็นเพื่อนกันค่ะ" ยู้ตอบด้วยอาการที่ยิ้มแหย ๆ...ส่วนคุณแพรก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ เหมือนกัน

ถ้ายู้กับแพรไม่ใช่เพื่อน แล้วจะเป็นอะไรกันหละคะ? อะไรกันแค่เดินจับมือกันนี่มันน่าแปลกตรงไหน...เมื่อออกจากซุ้มนั้นแล้วก็เดินซุบซิบกันสองคน

คนอื่นเค้าคิดว่าเราเป็นอะไรกันวะแพร?!

โดนถามอีกหลายซุ้มเลยค่ะ "เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?" -_-"

หลังจากนั้นยู้กับแพรก็เดินไปยังซุ้มของ มธ. เพื่อเอาโบรชัวร์ หลังจากที่ได้มาแล้วนั้น...ก็เดินไปหาที่นั่งพักกัน แล้วอยู่ดี ๆ คุณแพรเธอก็บอกว่า

"โบรชัวร์ของ มธ. ยังไม่ได้เลย"
"แล้วที่เมื่อกี้แกหยิบ นี่มันอะไร?" ยู้ชี้ไปที่สมุดเล็ก ๆ ในถุงของแพร
"เออหวะ...ลืม"

ฮ่า ๆ ๆ คุณแพรเธอมึนแล้วหละค่ะ

แล้วยู้ก็ได้เอาลิปมันจุนโนะที่ซื้อมานั้นให้แพรดู แพรเอามาดม ๆ ด้วยอะ ฮ่า ๆ ๆ กลิ่นมันแปลก ๆ เนอะ แล้วแพรก็บอกว่า
"ขอทาลิปมันนะ"
"เชิญ...ถ้าแกไม่คิดว่ามันจะเป็นการจูบทางอ้อมกับฉัน" ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ได้ผลค่ะ แพรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือมาแปะ ๆ ลิปมันแทน ฮ่า ๆ ๆ ๆ แกล้งแค่นี้ก็เชื่อด้วย อีกแป๊บนึงคุณแพรเธอก็ลากลับบ้านค่ะ...แล้วเดี๋ยวเสาร์หน้ายู้ก็จะไปเอาแผ่นพีวีจินจุนโนะจากคุณแพรอีก

edit... แม่คุณแพรเธอไม่ให้ไปเรียนที่ แม่ฟ้าหลวง แล้วหละค่ะ คุณแม่แพรบอกว่า มันไกลเกินไป... หงา~ ยู้ก็อดไปอยู่กับแพรหนะสิ แต่ไม่เป็นไร...จะลากแพรให้ไปเรียนที่เดียวกันให้ได้

ไฟต์โต้!!!! Yoo to Pair wa gambatte ikimashoi !!

คิดถึง เพื่อน ๆ 6-8
คิดถึง แพร
คิดถึง เป็ดพี
คิดถึง น้องแก้ว
คิดถึง เจ้หยก พี่แม้ว พี่กี้ พี่น้อย พี่ตาล พี่กวา ค่ะ
คิดถึง เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ ค่ะ
คิดถึง โมโคะคุง
คิดถึง แม่นาง
คิดถึง ชางมินนี่
คิดถึง อะกานิชิคุง

สุดท้าย...

คิดถึง TAguchi-kun

ไข้ขึ้น...

ค่อก  ค่อก  แค่ก  แค่ก  ค่อก  แค่ก  ค่อก  แค่ก...ไข้ขึ้นค่ะ  ไม่รู้ว่าเท่าไร...แต่ตอนนี้ทั้งหนาว  ปวดแขน  ปวดขา  ปวดหัว  ปวดตามร่างกาย  ครั่นเนื้อครั่นตัว  ตัวร้อนมาก ๆ ค่ะ...

ไอมาก ๆ ก็อยากจะแหวะ...อยากแหวะมาก ๆ ค่ะ  ง่า~  ยู้ไม่ไหวแล้น~~~

แต่เมื่อวานได้แต่ไอค่อกแค่ก  เริ่มไอตอนไหนก็ไม่รู้  แต่รู้ตัวอีกทีก็ไอเสียแล้ว  กลับบ้านก็ง่วงนอน  แต่ก็ต้องนั่งทำงานให้เสร็จก่อน  กินยาแก้ไอเข้าไป  กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบจะสี่ทุ่ม  ทั้งที่ล้มตัวลงนอนตอนประมาณสามทุ่มครึ่ง  นอนพลิกไปพลิกมาก็ค่อย ๆ ผลอยหลับไป...

พอตื่นขึ้นมา...ต้องมาโรงเรียน   ไม่อยากมาเรียนเลย  แต่ว่าถ้าบอกป๊าว่า... "ป๊าเป็นไข้ไม่เรียนนะ"

ป๊าก็ต้องถีบส่งไปเรียนอยู่ดี 

ก่อนออกจากบ้านก็เลยนั่งอ่านฟิคเรื่องหนึ่งก่อน (ขนาดเป็นหวัด)  เอาน่า~  ยู้ห่างหายจากการอ่านฟิคมาจะสองอาทิตย์อยู่แล้ว  ใกล้ตายอย่างสมบูรณ์แล้วหละค่ะ...

................
................

หนาวค่ะ  ห้องคอมเปิดแอร์  หนาวจะตายอยู่แล้ว  เมื่อกี้เรียนคาบจีนแค่พัดลมอยู่ใกล้ ๆ หัวก็หนาวแย่แล้ว


- - -


ตอนนี้ห้องยู้กำลังเล่นบัดดี้จดหมายอยู่  คือเขียนแต่จดหมายให้  ไม่มีการซื้อขนมหรืออะไรทั้งสิ้น  แต่คนที่ยู้ได้เป็นบัดดี้หนะ  ทำให้คิดหนักเลยหละ  จะว่าสนิทก็ใช่นะ  แต่ไม่รู้จะเขียนยังไงให้เค้าดี...เขียนยากน๊า~~~

แล้วใครได้เป็นบัดดี้ยู้กันหละเนี่ย?


ป.ล. เป็ด  แกหายปวดหัวยังวะ?  ฉันยังปวดอยู่เลยอะ...



คิดถึง ทุกคน ค่ะ

ฝันดี๊ ฝันดี

เมื่อวัน...ไหนสักวันนั่นหละค่ะ  ฝันดี๊  ฝันดี...ฝันว่าเข้าไปในห้อง ๆ หนึ่ง  ข้างในห้องหนะมีคัตตุนอยู่กันทั้งวงเลยหละ  ข้างในห้องนั้นก็เป็นห้องที่มีไฟสีส้ม ๆ แล้วก็คัตตุนอยู่กระจัดกระจายไป  แต่มีจินกับจุนโนะหนะนั่งอยู่ด้วยกันสองคนค่ะ  แล้วสักพักหนึ่ง...เพลง CARE ก็ขึ้น

ยู้ทำหน้าตาตื่น  แบบว่าเพลง CARE ยู้ชอบ!!!

แล้วพอขึ้นท่อนที่จินร้องหนะค่ะ  ท่อนแรกเลย  จินก็ค่อย ๆ ก้มหน้าลงไปหาจุนโนะ  แค่ก้มลงไปหอมแก้มเบา ๆ หนะค่ะ...จุนโนะก็หลับตาปี๋เลยนะ  หลับแบบว่าเหมือนเด็กน้อยที่กำลังถูกผู้ใหญ่แกล้งหนะค่ะ  พอจินหอมแก้มเสร็จนะคะ  ก็จ้องจุนโนะด้วยสายตาเกินบรรยาย  แบบว่า.........อธิบายไม่ออกเลยอะค่ะ 

แล้วหลังจากนั้น...จินคุงก็ค่อย ๆ ผลักจุนโนะลงกับพื้นแล้วก็  บลา บลา บลา....

แล้วก็ตื่นค่ะ  ฮ่า ๆ ๆ ๆ

.
.
.
.


พักนี้เหมือนกับว่ายู้จะส่งเมสเสจหาคุณเป็ดบ๊อยบ่อยหละ...(ฮ่า ๆ ๆ)  ก็ดีแทคมันไม่เก็บเงินยู้สักที  มันก็ทำให้ยู้ส่งเพลิน  เพราะว่าส่งไปแล้วฝั่งยู้ไม่เสียเงิน  แต่ฝั่งคุณพีเธอเสียเงินทั้งรับและส่ง  เกรงใจนะคะเนี่ย(ฮ่า ๆ ๆ)  ส่งไปมาสองสามวันนี้ก็ปาเข้าไปยี่สิบกว่าเมจเสจแล้วหละค่ะ


เพื่อน ๆ บอกว่า  "ระวังนะยู้...มันจะมาเก็บเงินเอาปลายเดือน"


แต่ยู้ใช้เป็นบัตรเติมเงิน  มันจะมาเก็บเงินยู้ตอนปลายเดือนได้ยังไงคะ?  จริงมั้ย?


แต่เพื่อน ๆ ก็ยังไม่วาย  "นั่นหละ...ระวังนะเว่ย  พอเติมเงินปุ๊บมันจะหักปั๊บ"


"แต่...ถ้ามันหัก  ก็น่าจะหักไปเลยหลังจากที่ส่งนี่นา"
"ก็เป็นแบบ calling melody ไง  ครบเดือนปุ๊บหักเลยสามสิบบาท  แต่ของยู้ก็จะแพงกว่าไง"


ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็ยอมจ่ายค่ะ...ฮ่า ๆ ๆ ๆ  เพื่อคุณเป็ดเลยนะคะเนี่ย


.
.
.
.


ตอนนี้กำลังถูกหม่าม๊ารบเร้าให้ไปเรียนคณิต  หลังจากที่ทะเลาะกันมาพักใหญ่ ๆ หม่าม๊าก็พยายามที่จะให้ยู้เรียนคณิตจริง ๆ  คราวนี้ยู้ก็เลยต้องตามใจคุณแม่ท่าน  เรียนก็ได้ว๊า~  แถมเวลาที่เรียนนะคะ...เป็นตอนหลังจากที่ยู้เรียนจีนเสร็จ ซึ่งมันก็เท่ากับว่า...วันเสาร์ยู้ไม่ว่างเลยทั้งวัน  ทั้ง ๆ ที่มันเคยว่าง...แล้วก็เท่ากับว่า  วันเสาร์ยู้เรียน 3 วิชา


ตายโดยไม่ต้องฟื้นเลยหละ


แต่บอกป๊าไปแล้วว่า..  "ถ้าเป็ดกลับมาจะไม่เรียนคณิตวันหนึ่งนะ"


"ไปบอกม๊าก่อน"


ซึ่งป่านนี้ยู้ก็ยังไม่ได้ไปบอกม๊าเลย...ไว้ให้ใกล้ ๆ ก่อนแล้วจะบอก (ฮ่า ๆ ๆ ๆ)


.
.
.
.


เมื่อวันอาทิตย์ค่ะ  ยู้กำลังดูเกอิชาอยู่  คุณแพรเธอก็โทรศัพท์มาค่ะพร้อมกับถามว่า


"ยู้  เพลงโนมาตามาตาที่จินคุงจิ้มแก้มจุนโนะมันโชเนนไหน?"
"โชเนน 54"


ตอบกลับไปโดยไม่ต้องคิด...เพราะว่ายู้โคตรชอบโชเนนแผ่นนั้น  จิ้มแก้มจิ้มแก้ม  น่ารักจะตายไป  จุนโนะก็ยิ้มกว้างมาก ๆ ตานี่หยียิ่งกว่าเดิมอีก(ฮ่า ๆ ๆ)


"แหม!  รู้ดีจริงน๊า~"
"อ๊ะ!  โชเนนที่มีจินจุนโนะหนิดหนมกันหนะ  ยู้รู้หมดหละน๊า~"


ก็นั่งไล่โชเนนกับคุณน้องที่รักเลยนี่คะว่าโชเนนแผ่นไหนมีจินจุนโนะบ้าง  นั่งดูมันทีละแผ่นเนี่ยหละ...ดูเสร็จก็จดเอาไว้เป็นลิสต์ว่าแผ่นไหนที่มี  แล้วจินกับจุนโนะเป็นยังไง...แม้จะมีน้อย  แต่ก็มีหละนะ...


สอบถามคุณแพรว่าเธอเอาไปทำอะไรก็ได้ความว่า  พี่สาวคนหนึ่ง(?)(ฮ่า ๆ ๆ)ได้ถามเอาไว้...แล้วคุณแพรเธอก็จำไม่ได้เลยถามยู้แทน  แม่นแล้ว...ยู้เป็นแฟนพันธุ์แท้จินจุนโนะเลยนะ


คุณแพร...โหลดพีวีเสร็จแล้วไรท์มาให้ยู้บ้างนะคะ (ฮ่า ๆ ๆ)



ป.ล.  ตอนนี้เข่าทั้งสองข้างเขียวช้ำ  เพราะยู้หกล้มเข่ากระแทกกับพื้นกระเบื้อง  และมันก็เป็นความผิดของยู้เอง
ป.ล.2  วันหยุดสี่วัน...นิดเดียวเองอะ  ขอหยุดสักอาทิตย์หนึ่งได้มั้ยคะ? (ฮ่า ๆ ๆ)


 


คิดถึง  พลอย  เกท  เอ๋   เบนซ์  วิ  นู๋  ภัทร  สิ   ยีน  วุ้น  แนน 
คิดถึง  เพื่อน ๆ ห้องแปด
คิดถึง  เพื่อน ๆ ที่ ซคค. นะ
คิดถึง  พี่สาว
คิดถึง  เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ(จตุจักร)
คิดถึง  เจ้หยก  พี่แม้ว  พี่ตาล  พี่น้อย  พี่กี้  พี่กวา ค่ะ
คิดถึง  เป็ดพี
คิดถึง  แพร
คิดถึง  ลูกแก้ว
คิดถึง  โมโคะ
คิดถึง  แม่นาง
คิดถึง  ชางมินนี่ (ชะ ชะ ช่า!!)



สุดท้าย...


คิดถึง  TAguchi-kun!!!

ข้อสอบ...

เมื่อวานยู้ได้ทำข้อสอบสังคม  คือเพิ่งจะเดินลงไปซื้อขนม  เข้าห้องน้ำชั้นล่าง  พอขึ้นมาก็เจออาจารย์จัดห้องสอบแล้ว  ยู้ก็แบบว่าแอบงงอะ  ไม่เห็นจะมีบอกกันก่อนเลยว่าจะสอบ...

ดีน๊า~ ที่เค้าให้สอบเป็นคู่  ไม่อย่างนั้นยู้ก็คงตาย...(ฮ่า ๆ ๆ)

ทำไปทำมา  มีข้อหนึ่งค่ะ...เป็นข้อสอบที่ทำแล้ว  ทั้งยู้และนัยต่างแอบต่อว่าอาจารย์อยู่ในใจ...เพราะมันเป็นข้อสอบแบบความจำ  ใครจำได้ดีก็ชนะเลิศ..ซึ่งยู้และนัยนั้น  ต่างได้ตายคาข้อสอบไปแล้วหลังจากที่เจอกับข้อแรก

แต่มันข้อสอบข้อหนึ่งเค้าถามว่า...

"ภรรยาของออกญาวิไชเยนท์ที่เป็นคนสอนคนไทยทำ ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ชื่ออะไร?"

ยู้ก็เอ๋อ  มองหน้านัย 

นัยเองก็เอ๋อ  มองหน้ายู้...

สุดท้าย  ทั้งยู้และนัยก็ตอบข้อนั้นไปว่า...

"คุณหญิงทองหยิบ"  (หัวเราะ)


ทำไปเรื่อย ๆ ก็เจอกับข้อสุดท้าย...ข้อ 40  เค้าถามว่า..

"ใครเป็นคนคิดคาราโอเกะ?"

นั่งคิดกันชาติกว่า  ก็คิดไม่ออกว่าใครเป็นคนคิด  ทั้งที่คำตอบจริง ๆ ก็คือ "อินูเอะ ไดสุเกะ"

แต่ยู้กับนัยนั่งคิดกันแทบตาย  ตอนแรกว่าจะตอบไปว่า

"ทางุจิ จุนโนะสุเกะ"

แต่ว่า...สุดท้ายแล้วนั้น ยู้ก็เขียนคำตอบไปว่า

"ทาคิซาว่า ฮิเดอากิ"

ก็ยู้ชอบจุนโนะ  นัยชอบทักกี้  เถียงไปเถียงมาก็เอาทักกี้ซะงั้นหละค่ะ....

แต่ผลคำแนนที่ได้ก็คือ...  23 เต็ม 40  จากเดิมที่คิดว่า  ตกชัวร์!!! (หัวเราะ)


.......................
.......................


ไปสอบอังกฤษมาค่ะ...คราวนี้สอบเดี่ยว  แต่โพยก็ส่งทั้งห้อง  ฮ่า ๆ ๆ ๆ

และยู้ก็เป็นหนึ่งในคนที่เขียนโพยส่ง  ไม่รู้ว่ามันไปถึงไหน  แต่ก็ร่อนไปทั่ว...

หลังจากนั้น  ยู้ก็โดนอาจารย์เรียก

"เลขที่ 19  ออกมาทำหน้าห้อง"

แม้ว่าหน้าห้องจะมีคนอื่น ๆ โดนเรียกแล้วเหมือนกัน...แต่ยู้ก็โดนหัวเราะ...

แต่ไม่วาย...อยู่หน้าห้องก็ยังบอกข้อสอบได้หละค่ะ....


ยังไม่รู้ผลคะแนนที่ได้....




คิดถึง  ทุกคนค่ะ

ไปงานแนะแนวการศึกษา

เมื่อวันเสาร์ค่ะ ยู้ได้ไปศูนย์ประชุมแห่งชาติฯ มาค่ะ ที่นั่นมีนิทรรศการเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยหนะค่ะ ยู้ไปกับคุณแพรหละ...หลังจากที่แพรได้โทรมาหายู้เมื่อตอนวันศุกร์ และก็ชวนยู้ไป...แล้วยู้ก็ตอบตกลงไป

ตอนไปถึงนะคะ ก็แบบว่าเดินออกมาจากรถไฟใต้ดิน แล้วแบบว่ากำลังขึ้นบันไดเลื่อน ยู้ก็ขึ้นไปโดยที่ไม่มองคนอื่น ขึ้นไปได้สักพักก็มีคนมาแตะหลัง พอหันกลับไป...อ้าว! แพรนี่หว่า มาตอนไหนทำไมมองไม่เห็นวะ

"ยืนข้าง ๆ แกตั้งนานแล้ว...แกอะมองไม่เห็นเอง" คุณแพรเธอตอบมาอย่างนี้
"ก็แกตัวไม่สูงขึ้นนี่หว่า ฉันก็เลยมองไม่เห็น"
"แกเองก็ตาไม่โตขึ้นเหมือนกัน"

ฮ่า ๆ ๆ นี่เป็นแค่ประโยคทักทายค่ะ...ทักทายกันธรรมดา ๆ เท่านั้น

หลังจากนั้นก็เข้าไปในงานค่ะ อลังการงานสร้าง โอ้วแม่เจ้า!!! ทำไมมันมีมหาวิทยาลัยเยอะอย่างนี้วะเนี่ย คิดในใจว่าวันนี้ยู้จะเจอ มธ. หรือเปล่า? กะว่าจะเข้าไปหา มธ. อันดับแรกเลย แต่ว่าตาอันน้อย ๆ ของยู้ก็ไปเจอกับชื่อ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง แล้วยู้ก็จัดการลากบวกดึงมือแพรไปยังซุ้มนั้นทันที

หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ
หลักสูตรนี้มุ่งให้เป็นผู้มีความรู้ด้านภาษาจีนเป็นหลัก ตลอดจนมีความรู้ด้านบริหารธุรกิจและภาษาอังกฤษ
จำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตร (4 ปี) 133 หน่วยกิต
ค่าธรรมเนียมการศึกษาตลอดหลักสูตร ประมาณ 246,400 บาท
จำนวนรับ 200 คน

การรับเข้าศึกษา
1. ระบบรับตรง :: รักนักเรียนจากทั่วประเทศ โดยสมัครตรงกับทางมหาวิทยาลัย ประมาณเดือนสิงหาคม-ตุลาคม
2. ระบบโควตา ( 17 จังหวัดภาคเหนือ )
3. ระบบกลาง ( Admission )

แล้วหอพักนักศึกษาก็สวยมากกกกกกกกก...กกกกกก... สวยมากจริง ๆ ค่ะ น่าอยู่มาก ๆ เลยหละค่ะ ยู้อยากเข้าแล้วหละ ก็เลยหันไปบอกแพรพร้อมกับแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง

"แพร...เราไปสอบเข้าที่นี่กันเถอะนะ"
"ใช่ยู้! เราไปสอบเข้าที่นี่กัน"
"ไปอยู่กันสองคนเนอะ"
"อื้อ..."

เพราะฉะนั้นยู้จะต้องฟิต...ต้องอ่านหนังสือแล้ว แต่ว่า...ก็ยังไม่ได้อ่านสักทีหละค่ะ ( ทำข้อสอบเอนฯ ภาษาไทยได้ 50 คะแนนเอง )

แล้วก็เดินเข้าไปยังซุ้มต่าง ๆ จนมาสะดุดที่ซุ้มของ วาเซดะ...

วาเซดะ!! ยูยะ!!!

มันก็เป็นแค่ซุ้มของโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นวาเซดะหนะค่ะ แต่ชื่อนั้นช่างดึงดูดยู้กับแพรเหลือเกิน สองเท้า...ไม่สิ สี่เท้าของทั้งสองคนก็เดินเข้าไปยังซุ้มนั้นพร้อมกับรอยยิ้มของเจ้าหน้าที่ประจำซุ้ม คุณเจ้าหน้าที่ก็ถาม
"เคยเรียนภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"ไม่เคยค่ะ" ยู้ตอบไป ส่วนแพรหนะเหรอคะ...ได้แต่ยิ้มอย่างเดียว
"แล้วพอจะรู้เกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าคะ"
"นิดหน่อยค่ะ"

ก็คุยกันอีกนิดหน่อย คุณเจ้าหน้าที่ก็ถามว่า

"เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?"

O_o!!!

"เป็นเพื่อนกันค่ะ" ยู้ตอบด้วยอาการที่ยิ้มแหย ๆ...ส่วนคุณแพรก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ เหมือนกัน

ถ้ายู้กับแพรไม่ใช่เพื่อน แล้วจะเป็นอะไรกันหละคะ? อะไรกันแค่เดินจับมือกันนี่มันน่าแปลกตรงไหน...เมื่อออกจากซุ้มนั้นแล้วก็เดินซุบซิบกันสองคน

คนอื่นเค้าคิดว่าเราเป็นอะไรกันวะแพร?!

โดนถามอีกหลายซุ้มเลยค่ะ "เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?" -_-"

หลังจากนั้นยู้กับแพรก็เดินไปยังซุ้มของ มธ. เพื่อเอาโบรชัวร์ หลังจากที่ได้มาแล้วนั้น...ก็เดินไปหาที่นั่งพักกัน แล้วอยู่ดี ๆ คุณแพรเธอก็บอกว่า

"โบรชัวร์ของ มธ. ยังไม่ได้เลย"
"แล้วที่เมื่อกี้แกหยิบ นี่มันอะไร?" ยู้ชี้ไปที่สมุดเล็ก ๆ ในถุงของแพร
"เออหวะ...ลืม"

ฮ่า ๆ ๆ คุณแพรเธอมึนแล้วหละค่ะ

แล้วยู้ก็ได้เอาลิปมันจุนโนะที่ซื้อมานั้นให้แพรดู แพรเอามาดม ๆ ด้วยอะ ฮ่า ๆ ๆ กลิ่นมันแปลก ๆ เนอะ แล้วแพรก็บอกว่า
"ขอทาลิปมันนะ"
"เชิญ...ถ้าแกไม่คิดว่ามันจะเป็นการจูบทางอ้อมกับฉัน" ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ได้ผลค่ะ แพรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือมาแปะ ๆ ลิปมันแทน ฮ่า ๆ ๆ ๆ แกล้งแค่นี้ก็เชื่อด้วย อีกแป๊บนึงคุณแพรเธอก็ลากลับบ้านค่ะ...แล้วเดี๋ยวเสาร์หน้ายู้ก็จะไปเอาแผ่นพีวีจินจุนโนะจากคุณแพรอีก

edit... แม่คุณแพรเธอไม่ให้ไปเรียนที่ แม่ฟ้าหลวง แล้วหละค่ะ คุณแม่แพรบอกว่า มันไกลเกินไป... หงา~ ยู้ก็อดไปอยู่กับแพรหนะสิ แต่ไม่เป็นไร...จะลากแพรให้ไปเรียนที่เดียวกันให้ได้

ไฟต์โต้!!!! Yoo to Pair wa gambatte ikimashoi !!

คิดถึง เพื่อน ๆ 6-8
คิดถึง แพร
คิดถึง เป็ดพี
คิดถึง น้องแก้ว
คิดถึง เจ้หยก พี่แม้ว พี่กี้ พี่น้อย พี่ตาล พี่กวา ค่ะ
คิดถึง เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ ค่ะ
คิดถึง โมโคะคุง
คิดถึง แม่นาง
คิดถึง ชางมินนี่
คิดถึง อะกานิชิคุง

สุดท้าย...

คิดถึง TAguchi-kun

ไข้ขึ้น...

ค่อก  ค่อก  แค่ก  แค่ก  ค่อก  แค่ก  ค่อก  แค่ก...ไข้ขึ้นค่ะ  ไม่รู้ว่าเท่าไร...แต่ตอนนี้ทั้งหนาว  ปวดแขน  ปวดขา  ปวดหัว  ปวดตามร่างกาย  ครั่นเนื้อครั่นตัว  ตัวร้อนมาก ๆ ค่ะ...

ไอมาก ๆ ก็อยากจะแหวะ...อยากแหวะมาก ๆ ค่ะ  ง่า~  ยู้ไม่ไหวแล้น~~~

แต่เมื่อวานได้แต่ไอค่อกแค่ก  เริ่มไอตอนไหนก็ไม่รู้  แต่รู้ตัวอีกทีก็ไอเสียแล้ว  กลับบ้านก็ง่วงนอน  แต่ก็ต้องนั่งทำงานให้เสร็จก่อน  กินยาแก้ไอเข้าไป  กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบจะสี่ทุ่ม  ทั้งที่ล้มตัวลงนอนตอนประมาณสามทุ่มครึ่ง  นอนพลิกไปพลิกมาก็ค่อย ๆ ผลอยหลับไป...

พอตื่นขึ้นมา...ต้องมาโรงเรียน   ไม่อยากมาเรียนเลย  แต่ว่าถ้าบอกป๊าว่า... "ป๊าเป็นไข้ไม่เรียนนะ"

ป๊าก็ต้องถีบส่งไปเรียนอยู่ดี 

ก่อนออกจากบ้านก็เลยนั่งอ่านฟิคเรื่องหนึ่งก่อน (ขนาดเป็นหวัด)  เอาน่า~  ยู้ห่างหายจากการอ่านฟิคมาจะสองอาทิตย์อยู่แล้ว  ใกล้ตายอย่างสมบูรณ์แล้วหละค่ะ...

................
................

หนาวค่ะ  ห้องคอมเปิดแอร์  หนาวจะตายอยู่แล้ว  เมื่อกี้เรียนคาบจีนแค่พัดลมอยู่ใกล้ ๆ หัวก็หนาวแย่แล้ว


- - -


ตอนนี้ห้องยู้กำลังเล่นบัดดี้จดหมายอยู่  คือเขียนแต่จดหมายให้  ไม่มีการซื้อขนมหรืออะไรทั้งสิ้น  แต่คนที่ยู้ได้เป็นบัดดี้หนะ  ทำให้คิดหนักเลยหละ  จะว่าสนิทก็ใช่นะ  แต่ไม่รู้จะเขียนยังไงให้เค้าดี...เขียนยากน๊า~~~

แล้วใครได้เป็นบัดดี้ยู้กันหละเนี่ย?


ป.ล. เป็ด  แกหายปวดหัวยังวะ?  ฉันยังปวดอยู่เลยอะ...



คิดถึง ทุกคน ค่ะ

ฝันดี๊ ฝันดี

เมื่อวัน...ไหนสักวันนั่นหละค่ะ  ฝันดี๊  ฝันดี...ฝันว่าเข้าไปในห้อง ๆ หนึ่ง  ข้างในห้องหนะมีคัตตุนอยู่กันทั้งวงเลยหละ  ข้างในห้องนั้นก็เป็นห้องที่มีไฟสีส้ม ๆ แล้วก็คัตตุนอยู่กระจัดกระจายไป  แต่มีจินกับจุนโนะหนะนั่งอยู่ด้วยกันสองคนค่ะ  แล้วสักพักหนึ่ง...เพลง CARE ก็ขึ้น

ยู้ทำหน้าตาตื่น  แบบว่าเพลง CARE ยู้ชอบ!!!

แล้วพอขึ้นท่อนที่จินร้องหนะค่ะ  ท่อนแรกเลย  จินก็ค่อย ๆ ก้มหน้าลงไปหาจุนโนะ  แค่ก้มลงไปหอมแก้มเบา ๆ หนะค่ะ...จุนโนะก็หลับตาปี๋เลยนะ  หลับแบบว่าเหมือนเด็กน้อยที่กำลังถูกผู้ใหญ่แกล้งหนะค่ะ  พอจินหอมแก้มเสร็จนะคะ  ก็จ้องจุนโนะด้วยสายตาเกินบรรยาย  แบบว่า.........อธิบายไม่ออกเลยอะค่ะ 

แล้วหลังจากนั้น...จินคุงก็ค่อย ๆ ผลักจุนโนะลงกับพื้นแล้วก็  บลา บลา บลา....

แล้วก็ตื่นค่ะ  ฮ่า ๆ ๆ ๆ

.
.
.
.


พักนี้เหมือนกับว่ายู้จะส่งเมสเสจหาคุณเป็ดบ๊อยบ่อยหละ...(ฮ่า ๆ ๆ)  ก็ดีแทคมันไม่เก็บเงินยู้สักที  มันก็ทำให้ยู้ส่งเพลิน  เพราะว่าส่งไปแล้วฝั่งยู้ไม่เสียเงิน  แต่ฝั่งคุณพีเธอเสียเงินทั้งรับและส่ง  เกรงใจนะคะเนี่ย(ฮ่า ๆ ๆ)  ส่งไปมาสองสามวันนี้ก็ปาเข้าไปยี่สิบกว่าเมจเสจแล้วหละค่ะ


เพื่อน ๆ บอกว่า  "ระวังนะยู้...มันจะมาเก็บเงินเอาปลายเดือน"


แต่ยู้ใช้เป็นบัตรเติมเงิน  มันจะมาเก็บเงินยู้ตอนปลายเดือนได้ยังไงคะ?  จริงมั้ย?


แต่เพื่อน ๆ ก็ยังไม่วาย  "นั่นหละ...ระวังนะเว่ย  พอเติมเงินปุ๊บมันจะหักปั๊บ"


"แต่...ถ้ามันหัก  ก็น่าจะหักไปเลยหลังจากที่ส่งนี่นา"
"ก็เป็นแบบ calling melody ไง  ครบเดือนปุ๊บหักเลยสามสิบบาท  แต่ของยู้ก็จะแพงกว่าไง"


ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็ยอมจ่ายค่ะ...ฮ่า ๆ ๆ ๆ  เพื่อคุณเป็ดเลยนะคะเนี่ย


.
.
.
.


ตอนนี้กำลังถูกหม่าม๊ารบเร้าให้ไปเรียนคณิต  หลังจากที่ทะเลาะกันมาพักใหญ่ ๆ หม่าม๊าก็พยายามที่จะให้ยู้เรียนคณิตจริง ๆ  คราวนี้ยู้ก็เลยต้องตามใจคุณแม่ท่าน  เรียนก็ได้ว๊า~  แถมเวลาที่เรียนนะคะ...เป็นตอนหลังจากที่ยู้เรียนจีนเสร็จ ซึ่งมันก็เท่ากับว่า...วันเสาร์ยู้ไม่ว่างเลยทั้งวัน  ทั้ง ๆ ที่มันเคยว่าง...แล้วก็เท่ากับว่า  วันเสาร์ยู้เรียน 3 วิชา


ตายโดยไม่ต้องฟื้นเลยหละ


แต่บอกป๊าไปแล้วว่า..  "ถ้าเป็ดกลับมาจะไม่เรียนคณิตวันหนึ่งนะ"


"ไปบอกม๊าก่อน"


ซึ่งป่านนี้ยู้ก็ยังไม่ได้ไปบอกม๊าเลย...ไว้ให้ใกล้ ๆ ก่อนแล้วจะบอก (ฮ่า ๆ ๆ ๆ)


.
.
.
.


เมื่อวันอาทิตย์ค่ะ  ยู้กำลังดูเกอิชาอยู่  คุณแพรเธอก็โทรศัพท์มาค่ะพร้อมกับถามว่า


"ยู้  เพลงโนมาตามาตาที่จินคุงจิ้มแก้มจุนโนะมันโชเนนไหน?"
"โชเนน 54"


ตอบกลับไปโดยไม่ต้องคิด...เพราะว่ายู้โคตรชอบโชเนนแผ่นนั้น  จิ้มแก้มจิ้มแก้ม  น่ารักจะตายไป  จุนโนะก็ยิ้มกว้างมาก ๆ ตานี่หยียิ่งกว่าเดิมอีก(ฮ่า ๆ ๆ)


"แหม!  รู้ดีจริงน๊า~"
"อ๊ะ!  โชเนนที่มีจินจุนโนะหนิดหนมกันหนะ  ยู้รู้หมดหละน๊า~"


ก็นั่งไล่โชเนนกับคุณน้องที่รักเลยนี่คะว่าโชเนนแผ่นไหนมีจินจุนโนะบ้าง  นั่งดูมันทีละแผ่นเนี่ยหละ...ดูเสร็จก็จดเอาไว้เป็นลิสต์ว่าแผ่นไหนที่มี  แล้วจินกับจุนโนะเป็นยังไง...แม้จะมีน้อย  แต่ก็มีหละนะ...


สอบถามคุณแพรว่าเธอเอาไปทำอะไรก็ได้ความว่า  พี่สาวคนหนึ่ง(?)(ฮ่า ๆ ๆ)ได้ถามเอาไว้...แล้วคุณแพรเธอก็จำไม่ได้เลยถามยู้แทน  แม่นแล้ว...ยู้เป็นแฟนพันธุ์แท้จินจุนโนะเลยนะ


คุณแพร...โหลดพีวีเสร็จแล้วไรท์มาให้ยู้บ้างนะคะ (ฮ่า ๆ ๆ)



ป.ล.  ตอนนี้เข่าทั้งสองข้างเขียวช้ำ  เพราะยู้หกล้มเข่ากระแทกกับพื้นกระเบื้อง  และมันก็เป็นความผิดของยู้เอง
ป.ล.2  วันหยุดสี่วัน...นิดเดียวเองอะ  ขอหยุดสักอาทิตย์หนึ่งได้มั้ยคะ? (ฮ่า ๆ ๆ)


 


คิดถึง  พลอย  เกท  เอ๋   เบนซ์  วิ  นู๋  ภัทร  สิ   ยีน  วุ้น  แนน 
คิดถึง  เพื่อน ๆ ห้องแปด
คิดถึง  เพื่อน ๆ ที่ ซคค. นะ
คิดถึง  พี่สาว
คิดถึง  เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ(จตุจักร)
คิดถึง  เจ้หยก  พี่แม้ว  พี่ตาล  พี่น้อย  พี่กี้  พี่กวา ค่ะ
คิดถึง  เป็ดพี
คิดถึง  แพร
คิดถึง  ลูกแก้ว
คิดถึง  โมโคะ
คิดถึง  แม่นาง
คิดถึง  ชางมินนี่ (ชะ ชะ ช่า!!)



สุดท้าย...


คิดถึง  TAguchi-kun!!!

ข้อสอบ...

เมื่อวานยู้ได้ทำข้อสอบสังคม  คือเพิ่งจะเดินลงไปซื้อขนม  เข้าห้องน้ำชั้นล่าง  พอขึ้นมาก็เจออาจารย์จัดห้องสอบแล้ว  ยู้ก็แบบว่าแอบงงอะ  ไม่เห็นจะมีบอกกันก่อนเลยว่าจะสอบ...

ดีน๊า~ ที่เค้าให้สอบเป็นคู่  ไม่อย่างนั้นยู้ก็คงตาย...(ฮ่า ๆ ๆ)

ทำไปทำมา  มีข้อหนึ่งค่ะ...เป็นข้อสอบที่ทำแล้ว  ทั้งยู้และนัยต่างแอบต่อว่าอาจารย์อยู่ในใจ...เพราะมันเป็นข้อสอบแบบความจำ  ใครจำได้ดีก็ชนะเลิศ..ซึ่งยู้และนัยนั้น  ต่างได้ตายคาข้อสอบไปแล้วหลังจากที่เจอกับข้อแรก

แต่มันข้อสอบข้อหนึ่งเค้าถามว่า...

"ภรรยาของออกญาวิไชเยนท์ที่เป็นคนสอนคนไทยทำ ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ชื่ออะไร?"

ยู้ก็เอ๋อ  มองหน้านัย 

นัยเองก็เอ๋อ  มองหน้ายู้...

สุดท้าย  ทั้งยู้และนัยก็ตอบข้อนั้นไปว่า...

"คุณหญิงทองหยิบ"  (หัวเราะ)


ทำไปเรื่อย ๆ ก็เจอกับข้อสุดท้าย...ข้อ 40  เค้าถามว่า..

"ใครเป็นคนคิดคาราโอเกะ?"

นั่งคิดกันชาติกว่า  ก็คิดไม่ออกว่าใครเป็นคนคิด  ทั้งที่คำตอบจริง ๆ ก็คือ "อินูเอะ ไดสุเกะ"

แต่ยู้กับนัยนั่งคิดกันแทบตาย  ตอนแรกว่าจะตอบไปว่า

"ทางุจิ จุนโนะสุเกะ"

แต่ว่า...สุดท้ายแล้วนั้น ยู้ก็เขียนคำตอบไปว่า

"ทาคิซาว่า ฮิเดอากิ"

ก็ยู้ชอบจุนโนะ  นัยชอบทักกี้  เถียงไปเถียงมาก็เอาทักกี้ซะงั้นหละค่ะ....

แต่ผลคำแนนที่ได้ก็คือ...  23 เต็ม 40  จากเดิมที่คิดว่า  ตกชัวร์!!! (หัวเราะ)


.......................
.......................


ไปสอบอังกฤษมาค่ะ...คราวนี้สอบเดี่ยว  แต่โพยก็ส่งทั้งห้อง  ฮ่า ๆ ๆ ๆ

และยู้ก็เป็นหนึ่งในคนที่เขียนโพยส่ง  ไม่รู้ว่ามันไปถึงไหน  แต่ก็ร่อนไปทั่ว...

หลังจากนั้น  ยู้ก็โดนอาจารย์เรียก

"เลขที่ 19  ออกมาทำหน้าห้อง"

แม้ว่าหน้าห้องจะมีคนอื่น ๆ โดนเรียกแล้วเหมือนกัน...แต่ยู้ก็โดนหัวเราะ...

แต่ไม่วาย...อยู่หน้าห้องก็ยังบอกข้อสอบได้หละค่ะ....


ยังไม่รู้ผลคะแนนที่ได้....




คิดถึง  ทุกคนค่ะ

็HBD JiN-Kun and Masuda-kun ^^

OTanjoubi OMedetou Gozaimashita

Akanishi Jin

Masuda Takahisa

ถึงจินคุง...

ขอให้จินคุงมีสุขภาพแข็งแรง  อ้วนท้วมสมบูรณ์แบบนี้เรื่อย ๆ ไปน๊า~  คิดอะไรก็ขอให้ได้อย่างนั้น  ไม่ต้องออกซิงเกิ้ลมาเยอะ ๆ ก็ได้...เพราะว่ายู้ไม่มีเงินที่จะซื้อแล้ว  

สุดท้ายนี้...

ขอให้จินคุงเล่นกับจุนโนะสุเกะไปนาน ๆ  ได้เพียงแค่ยิ้มให้กันก็เกินพอ  ยิ้มให้แฟนคลับได้ชื่นใจเพียงเท่านั้น  เพราะว่าแฟนคลับเจเจไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการที่จินคุงเล่นกับจุนโนะ

..........................
..........................

ถึงมาสด้า...

ปีที่แล้วยู้ลืมแฮปวันเกิดให้กับมาสด้า  เพราะมัวแต่ไปหลงระเริงแฮปให้จินคุง  จนลืมไปว่ามาสด้าก็เกิดวันนี้เช่นเดียวกัน...

ปีนี้...ยู้ไม่ลืมแฮปให้มาสด้าแล้วหละ...

ขอให้มาสด้ามีแต่ความสุข  มีแต่ความเจริญ  นิวส์จงเจริญน๊า~~

แล้วก็ขอให้มาสด้ามีแก้มป่อง ๆ เป็นหมีแห่งนิวส์อย่างนี้ตลอดไป...



ป.ล. ว่าจะทำหัวไดอารี่เป็นรูปจินคุง  แต่ขี้เกียจอย่างแรงเลยไม่ทำแล้ว(หัวเราะ) 


คิดถึงทุกคนค่ะ


yonosuke