YooYo!!
"...แต่ผม ก็ยืนอยู่และเข้มแข็งในเส้นทางของตัวเอง...
และสัญญาว่า จะไม่ให้ใคร มาลุกล้ำหรือเดินไปเส้นทางเดียวกับผมอีกแล้ว...
เพราะผมกลัวการที่จะเดินไปด้วยกันสองคน
และสุดท้าย ก็ทิ้งให้ผม
เดินไปเพียงลำพังคนเดียวตามเส้นทาง..."
From :: wakamama :: Yosakura-san
เอามาขึ้นอีกครั้ง กลาย ๆ ว่าจะเป็น Topic หละค่ะ...
เรื่องนี้...เป็นฟิคของพี่โยซากุระ เป็นชอตฟิคเรื่องแรก(มั้ง)ที่ยู้ได้อ่านของพี่เค้า...
และเป็นชอตฟิคเรื่องเดียวที่ยังคงจำได้ขึ้นใจ เป็นเรื่องเดียวที่ไม่ว่าอ่านกี่ทีก็ต้องร้องไห้ให้กับจินคุงทุกที
อาจจะเพราะว่ายู้ชอบข้อความข้างบนก็ได้มั้ง อ่านแล้วมันอยากจะร้องไห้นะ...
อ่านแล้วเข้าใจจิตใจของจินคุงเลยหละค่ะ...
เพราะการที่เรารับใครสักคนเข้ามาในชีวิต และเราก็สนิทกับเค้ามากที่สุด...แต่สุดท้าย เค้ากลับปล่อยให้เราเดินเดียวดายเพียงลำพังบนเส้นทางที่เรามองไม่เห็นใคร อย่างนี้...มันเจ็บนะคะ...
"เดินไปเพียงลำพังคนเดียวตามเส้นทาง"
ประโยคนี้อ่านแล้วร้องไห้เลยหละ...
แต่อ่านแล้วก็ได้ข้อคิดเหมือนกันนะ...
ถ้าเราไม่ถนอมความรักระหว่างเค้ากับเรา สุดท้ายก็จะเหลือเพียงแค่เราคนเดียว...บางทีอาจจะไม่ความผิดของเค้า แต่มันเป็นความผิดของเราที่ปล่อยปละละเลยความรักที่เค้าได้มอบให้เราก็ได้นะคะ
ยู้ว่าทุกคนก็กลัวที่จะเดินไปเพียงลำพังบนเส้นทาง ยู้เองก็กลัว...เพราะฉะนั้นทุกวันนี้ยู้ถึงได้ถนอมความรักที่คนอื่นได้มอบให้เราเอาไว้อย่างดีที่สุด บทเรียนที่ได้รับมามันเจ็บปวดเอาการเลยหละ...และทุกวันนี้...ยู้จะต้องมานั่งคิดแล้วคิดอีกว่าเราสมควรที่จะสนิทกับคนที่เค้าเข้ามารู้จักเราหรือเปล่า? เราควรจะรักษาระดับให้อยู่ในขนาดไหน? เพราะว่ายู้เองก็กลัวที่จะถูกปล่อยให้เดินคนเดียวเหมือนกัน
ยู้กลัวว่าสักวันหนึ่ง...เราจะเดินเพียงลำพังคนเดียว โดยที่ไม่มีใครเดินเป็นเพื่อน...
ถ้าวันนั้นมีจริง ยังไม่อยากจะคิดถึงสภาพตัวเองเลยว่าจะเป็นยังไง...(เหอ เหอ)
พักนี้...เป็นอะไรก็ไม่รู้หละค่ะ...(ยิ้ม)
ป.ล. ขอบคุณพี่ก้อย ที่อุตส่าห์อัพไดอารี่ให้ยู้ค่ะ
ป.ล.2 พี่โยเข้ามาอ่านก็ไม่ต้อง งง นะคะ...(หัวเราะ)
ป.ล.3 ตอนนี้รวมเล่ม "แก้แค้น" ใกล้ถึงฝั่งฝันแล้วหละ
คิดถึง พลอย เกท เอ๋ เบนซ์ วิ นู๋ ภัทร ยีน วุ้น แนน
คิดถึง เพื่อน ๆ ห้องแปด
คิดถึง เพื่อน ๆ ที่ ซคค. นะ
คิดถึง พี่สาว
คิดถึง เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ(จตุจักร)
คิดถึง เจ้หยก พี่แม้ว พี่ตาล พี่น้อย พี่กี้ พี่กวา ค่ะ
คิดถึง เป็ดพี
คิดถึง แพร
คิดถึง ลูกแก้ว
คิดถึง โมโคะ
คิดถึง แม่นาง
คิดถึง ชางมินนี่ (ชะ ชะ ช่า!!)
สุดท้าย...
คิดถึง TAguchi-kun!!!
น่ารักที่ซู้ด!!!
แต่เราชอบแค่ท่อนนี้อะ
แต่ฉันก็ยืนเข้มแข้งในเส้นทางของตัวเอง"
ถ้าไม่เข้มแข็งมากพอ ไม่มีทางหรอกที่จะยืนอยู่คนเดียวได้หนะ
ใช่ๆ เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเจอปัญหาหรือสิ่งที่เลวร้าย....ขอเพียงเราเข้มแข้ง ก็จะผ่าานมันไปได้สินะ
หว่า.....ชื่อฉันโดนลบจากไดอารี่อีกแล้วอะ
ไม่มีชื่อเขา แล้วให้เขามาเม้นทำเพื่อ?
ลบทิ้งดีไหม
มิซซ่า