ไปงานฟิคชั่น ครั้งที่ 3
Fiction For Sale ครั้งที่ 3 ได้จบลงไปอย่างเรียบร้อยแล้วค่ะ สาบานได้ว่าตอนที่กำลังพิมพ์ไดอารี่อยู่นั้นตาก็ใกล้จะปิดลงเพราะความง่วงหงาวหาวนอนอยู่รอมร่อแล้วหละค่ะ งานฟิคครั้งที่ 3 แต่ความรู้สึกทุกอย่างยังเหมือนเดิม แม้ว่ายู้จะได้ไปแค่สองครั้งเท่านั้น แต่เป็นสองครั้งที่เหนื่อย ทรหด และมีความสุขมาก ๆ
ครั้งนี้ตอนแรกเกือบจะไม่ได้ไปแล้ว แต่แม้จะได้ไปก็อยู่ได้ไม่นานเท่าครั้งที่แล้ว ครั้งที่แล้วอยู่นานมาก ๆ เลยหละค่ะ แต่ครั้งนี้อยู่ได้แค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง เพราะว่ามีเหตุจำเป็นเล็กน้อย(หัวเราะ) ครั้งนี้ยู้ได้ศึกษาการเดินทางไปอย่างดีเลยหละ แต่ว่าก็ต้องพึ่งพี่แป้งอีกแล้ว ก็แหม! มันไกลมากเลยนะคะ
พี่แป้งถาม "มาครั้งที่เท่าไรแล้วเนี่ยยู้"
"ก็สามครั้งเองค่ะ(รวมมีทติ้งบอร์ดฟิคด้วย) แต่ก็ยังจำทางไม่ได้อยู่ดี"
แต่ก็มาถึงอย่างสวัสดิภาพค่ะ เพราะกำลังใจพี่แป้งเลยนะคะ
"Moonlight Kissing ยังไม่ได้ขายเลย ยู้มาประเดิมเล่มแรกทีสิ"
เท่านั้นหละ...ยู้ที่อยู่ตรงศาลาแปดเหลี่ยมก็รีบวิ่งไปยังงานฟิคทันที เพื่อเอา Moonlight เล่มแรก และแล้วเล่มนั้นก็ได้ตกมาอยู่ในมือของเรา ภูมิใจจังเลย(หัวเราะ)
เหนื่อยมาก ไปถึงหอบแฮ่ก ๆ เหงื่องี้ไหลพรากเต็มไปหมด งื่อ...หลังจากนั้นยู้ก็ไปเอาฟิคพี่โยต่อ สองเล่มก็ 560 บาท(หัวเราะ) ตอนเห็นเงินออกจากกระเป๋าเนี่ย รู้สึกใจหายจังเลยหละค่ะ...(ฮา) เสียดายที่พี่โยไปไม่ได้(หัวเราะสุด ๆ)
คราวนี้ไปเอาสี่เล่ม ทั้งหมดก็ 1180 บาทไม่ขาดไม่เกินค่ะ(หัวเราะ)
แล้วก็...หลังจากที่กลับมาจากงานฟิคแล้วนั้น เชื่อมั้ยคะว่าเท้าของยู้เจ็บไปหมด แล้วมันก็บวม ๆ ด้วย หนังเท้าก็พอง ๆ ออกมาเนื่องจากความร้อนของพื้นดินบวกกับที่ยู้ต้องรีบเดินไปกลับ
หลังจากนั้นยู้ก็ต้องไปรับภัทร และยังไม่ทันจะได้พักก็ต้องมีอันระเห็จไปรับเกทกับพลอยอีก พอพวกวิกับเบนซ์มาก็ให้ภัทรไปรับ ยู้ไม่ไหวแล้ว...เจ็บเท้ามาก ถึงมากที่สุด
สัญญาเลยว่าครั้งหน้าจะไม่รีบแบบนี้อีกแล้ว !
อื้อ มีตอนหนึ่งค่ะ...มีน้องเค้าเข้ามาถามยู้ว่า
"พี่ยู้ พี่แพรมายังคะ?"
...แอบงง ใครวะ? รู้จักชื่อเราได้ไง...
"ยังค่ะ...เดี๋ยวก็คงจะมา ว่าแต่ใครคะ?"
"เบนเองค่ะ"
...อ๋อ...น้องเบนนี่เอง ว่าแล้วก็เลยทวงฟิคน้องเค้าซะเลย(หัวเราะ)
พอถามน้องเค้าว่ารู้ได้ไงว่าพี่ชื่อยู้
"พี่แป้งบอกมาค่ะ"
คำตอบนี่...ถึงใจยู้จริง ๆ พี่แป้งง่า~ อุตส่าห์ทำตัวลึกลับไม่เปิดเผยนอกจากคนที่รู้จักกันแล้วนะ
แล้วก็ได้ของฝากจากวิ มันคืออะไรหละ? เอากลับมาส่อง ๆ ดูก็คล้าย ๆ กลับว่าเค้าแกะสลักเป็นผู้หญิงเวียดนามปะ เอาไว้ตั้งโชว์ใช่มะ? แต่ตอนนี้ก็ได้เอามาตั้งโชว์ไว้เรียบร้อยแล้วหละ ขอบคุณมากฮับ(หัวเราะ)
หลังจากนั้นก็กำลังจะพาพลอยเข้าไปหาฟิคจินเมะ...เพื่อนยู้คนหนึ่งก็เลยถามว่า
"จะมาซื้อฟิคอีกแล้วเหรอ?"
"เปล่า! ไม่ได้ชอบจินเมะ!"
พูดอย่างนั้นกลางดงแม่ยกจินเมะนั่นหละค่ะ พูดเสียงดังด้วย แบบว่าเผลอตัวไปนิดนึง พอปล่อยระเบิดปุ๊บยู้ก็หนีออกจากที่นั่นทันที(หัวเราะ)
อื้อ เกือบโดนฆ่าหมกศพจากพี่คนหนึ่งด้วยหละค่ะ แค่ลืมตัวไปนิดเดียวเองแท้ ๆ(หัวเราะ)
พอตอนกลับบ้าน....ด้วยความที่อยากอ่านฟิคคู่ จุนโนะ*ยูอิจิ แต่ไม่มีใครสามารถแต่งให้ได้ ก็เลยโทรไปอ้อนแม่หมี...
และแม่หมีก็ต้องจำใจตกปากรับคำว่าจะแต่งให้ โดยที่ยู้คิดพล๊อตให้คร่าว ๆ(หัวเราะ)
"ขอบคุณมากเลยนะคะ" (ยิ้ม)
งานครั้งหน้าจะไม่ซื้อเยอะขนาดนี้อีกแล้ว แต่ครั้งนี้ที่เยอะก็เพราะว่า...แวร์ หนะแหละนะ
เมื่อวันเสาร์ได้ดู Real Face (ไม่ได้สนใจคัตตุนเลยหละค่ะตอนนี้หนะ) ความรู้สึกแรกที่เห็นคือ ไม่ชอบ...แต่ก็นั่งดูไปจนได้ และสายตายู้ก็มองจินตลอด..(หัวเราะ) จุนโนะหายไปแล้วหละค่ะ เห็นบ้างตอนที่ออกมาเดี่ยว ๆ น่ารักมาก ๆ แต่พอรวมกันทีก็ไม่ได้มองจุนโนะทุกที มองแต่จินคนเดียวเลย ส่วนอีกคนที่เด่นเหมือนกันหนะเหรอ? ไม่เคยสนใจอยู่แล้ว (หัวเราะสุด ๆ) เวลามาเต้นรวมกันจะต้องคอยถามน้องเค้าอยู่เรื่อย
"จุนโนะอยู่ไหนอะ?" (สายตามองจิน)
"อยู่ข้างหลังไงเจ๊"
"เหรอ?" (มองจินต่อไป)
จินหล่อกระชากจิตใจเหลือเกิน...
ป.ล. ยังอ่านรวมเล่มชอตฟิคพี่โยไม่จบเลย...เพิ่งจะถึงเรื่องที่ 30 เอง (--*------)
ป.ล.2 เจ็บหัวเข่าอะ...โง่เองที่ไปชนเก้าอี้ไม้ เขียวเลย(หงะ!)
ป.ล.3 เก็บเงินต่อไป เพื่อคัตตุนและดงบัง และฟิคดงบัง และลิปมันจุนโนะ(วิบอกว่า "ฉันใช้ของยูอิจิจะหมดแท่งแล้ว") (--*-----)
คิดถึง พลอย เกท เอ๋ เบนซ์ วิ นู๋ ภัทร ยีน วุ้น แนน
คิดถึง เพื่อน ๆ ห้องแปด
คิดถึง เพื่อน ๆ ที่ ซคค. นะ
คิดถึง พี่สาว(ขอบคุณสำหรับกล่องดินสอนะคะ)
คิดถึง เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เมนจินจุนโนะ(จตุจักร)
คิดถึง เจ้หยก พี่แม้ว พี่ตาล พี่น้อย พี่กี้ พี่กวา ค่ะ
คิดถึง โมโคะ
คิดถึง แม่นาง
คิดถึง ชางมินนี่ (ชะ ชะ ช่า!!)
สุดท้าย...
คิดถึง TAguchi-kun!!!
โอ๊ะ แกปวดเข่า? อะไรเป็นเก๊าหรอยู้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โกด +++ไม่คิดถึง+++บ้างอ่ะ